مبحث سوم پايه‌هايى كه كتابت بر آنها استوار است 1 . موضع دانشمندان جديد به طور كلى روشن است كه در قديم‌ترين زمانها ، كتابت به صورت « تصويرى » بود و شكل هر چيزى نشان دهندهء مفهوم آن بود ، سپس تحولى پيش آمد و علامتهايى هم به معانى غير حسى دلالت كرد و مدت زمان بسيارى گذشت ، تا اينكه بشر توانست خود را از اين روش كه به شناخت صدها شكل به تعداد كلمات لغت احتياج داشت ، رهايى بخشد و روش ديگرى را كه آسانتر است و از علامتهاى محدودى تشكيل مىشود ، به كار گيرد . در اين روش هر علامتى نماينده يك واحد صوتى از اصوات لغت بود و كلمه در اين روش ، با مجموعه‌اى از علامتهاى صداهايى كه از آن تشكيل يافته است ، نشان داده مىشود . با اين روش تعداد غير محدودى از كلمات را با استفاده از تعداد محدودى از علامتها مىتوان نوشت . به روش اوّل روش « تصويرى » و به روش دوم روش « ابجدى » « 1 » يا هجايى » گفته

--> ( 1 ) گاهى به روش اوّل روش « مورفيمى » گفته مىشود : Morphimic Writting system و به روش دوم روش « فونومى » گفته مىشود ( Phonemic Writting system ) ، نك : 539 . . Hockett , P