مىنمايد . كتابى كه ما از آن نقل كرديم ، چاپ سى ام است كه در لاهور پاكستان چاپ شده و در آن ، نام سيزده كتابخانه و كتاب فروشى را در عربستان ذكر نموده است كه اين كتاب را توزيع مىكنند . چرا چنين نباشد ، در حالى كه او فتواى كفر شيعه و مباح بودن خون و ناموس آنان را صادر كرده است ! آنچه در اين فصل در صدد بيان آن هستيم ، تنها پاسخ به ادعاى دوم و در نتيجه ادعاى چهارم نويسنده است و در مورد مطلب سوم او در آينده به تفصيل سخن خواهيم گفت . نظريهء تحريف در روايات شيعيان نخستين نكته‌اى كه بايد به آن توجه داشت اين است كه تعداد رواياتى كه در كتب شيعه در مورد اثبات تحريف قرآن يافت مىشود ، از جهت تعداد چه مقدار است و آيا اين روايات قابل توجيه هستند يا نه ؟ ديگر اينكه اين روايات چه مقدار بر افكار دانشمندان ما تأثير گذاشته و آيا توانسته است همه يا بيشتر آنان را به سوى نظريه تحريف متمايل كند ؟ افزون بر آن ، در بررسى روايات بايد به جنبه‌هاى سندى آن نيز توجه شود ، سپس درباره آنها قضاوت كرد . همچنين بايد بدانيم كه در مصادر سنّيها نيز روايات فراوانى در تحريف قرآن يافت مىشود ، اگر چه آنان در صدد توجيه و تأويل آن بر مىآيند ، همانطور كه پس از اين اشاره خواهيم كرد . اگر كسى در صدد تحقيق مطلب از جهت علمى باشد ، خوب است به موارد فوق كاملا توجه نمايد و با روشى علمى به مسأله بپردازد ، در حالى كه متأسفانه روش نويسنده فوق كه نتوانسته است كينه و عناد ذاتى خود را نسبت به شيعه پنهان كند ، چنين نيست . وى وجود رواياتى معدود را كه عده انگشت شمارى مانند مرحوم محدث نورى طرفدار آن بوده‌اند ، علم مىكند و وجود روايات بى شمار ديگرى را كه بر خلاف آنهاست ناديده مىگيرد و چنين