نتيجه مىگيرد كه همه شيعيان معتقد به تحريف قرآن هستند و در نهايت نيز نمىتواند كينه باطنى خود را پنهان كند و به صراحت ما را به كفر متهم مىكند . تحريف در روايات شيعه با بررسى روايات دال بر تحريف در جوامع روايى شيعه متوجه مىشويم كه روايات مذكور تنها مدعى نقص قرآن هستند و اينكه آياتى از قرآن كه در مدح اهل بيت عليهم السلام و مذمّت مخالفين آنها بوده ، از كتاب الهى حذف شده است و در كتب معتبر ، هيچ روايت قابل اعتمادى كه مدعى وجود زيادى در قرآن و آميخته شدن وحى با غير وحى باشد يافت نمىشود ، همانطور كه هيچ حديثى كه بر ساير انواع تحريف دلالت كند وجود ندارد . بر خلاف روايات ما ، روايات سنّيها آميخته با مطالبى است كه وجود تحريف به زياده را مانند سوره‌هاى معوذتين نيز ثابت مىكند . در ميان روايات عامّه ، به رواياتى بر مىخوريم كه ادّعا مىكنند قرآن موجود ، كمتر از 1 3 قرآن اصلى است ، يا قرآن موجود داراى سوره‌ها و آياتى است كه بعضى از صحابه آن را از قرآن حكايت كرده‌اند و يا رواياتى كه مىگويد آنچه نازل شده است ، قرآنهاى متعددى به تعداد لهجه‌هاى عرب است و يا روايات موثّقى كه قرائت به معنى را تجويز مىكند و مدعى است تمام قرائتهاى قرآن از طرف خداوند نازل شده است . نتيجه اين بررسى چنين خواهد بود كه چون در روايات ما رواياتى كه دال بر تحريف به زياده است وجود ندارد ، پس همه شيعيان ، قرآن موجود را وحى الهى مىدانند ، بر خلاف سنّيها كه لازمه صحيح دانستن روايات دال بر تحريف به زياده در كتب آنان ، عدم چنين اعتقادى است . آرى ، ما بر خلاف سنّيها كه به دليل چند روايت اندك ، همه ما را به اعتقاد به تحريف متهم