موضع گيريهاى سران اين فرقه مسلمان در مورد احاديث پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله و سلّم مىپردازيم . در بخش سوم كتاب مسأله تحريف قرآن از ديدگاه روايات سنّيها و در بخش چهارم به مسأله تدوين قرآن مىپردازيم . در بخش پنجم كتاب مسأله يهوديت و رابطه مسلمانان صدر اسلام با آنان مطرح خواهد شد و در آخرين بخش ، گوشه‌هايى از سخنان پيشوايان اماميه عليهم السلام دربارهء قرآن را مرور مىنماييم . اما پيش از وارد شدن به اصل بحث ، لازم است به اقسام تحريف قرآن اشاره‌اى كوتاه كنيم . به طور كلى ، « تحريف » ، به معناى تغيير دادن هر متنى ، از جمله قرآن ، از شكل اصلى آنكه تنظيم كننده آن متن آن را ايجاد كرده است ، به شكلى ديگر مىباشد . با اين حال كسانى كه معتقدند در قرآن تحريفى صورت گرفته است ، ادعاى خود را به اشكال گوناگونى بيان كرده‌اند كه به آنها اشاره مىكنيم : 1 . ادعاى نقص در قرآن ، يعنى توهم اين مطلب كه كلمات يا آيات و يا سوره‌هايى كه خداوند نازل فرموده و جزئى از قرآن اصلى بوده ، بنا به عللى از بين رفته ، يا حذف گرديده است . 2 . ادعاى افزوده شدن به قرآن ، يعنى كلمات ، آيات و يا سوره‌هايى كه خداوند نازل نفرموده است ، بنا به عللى به قرآن افزوده شده است . 3 . ادعاى تعدّد متن اصلى قرآن و اينكه قرآن از طرف خداوند به يك وجه نازل نشده است ، بلكه به هفت ، يا ده گونه و يا به تعداد لغات اعراب نازل شده است و همه آنها قرآن هستند . واضح است كه اين ادعا با تحريف تفاوت دارد ، زيرا سخن از تعدّد نزول است ، ( 4 ) نه تغيير آنچه نازل شده است . 4 . ادعاى نزول معناى قرآن ، به اين معنا كه آنچه نازل شده است ، معنايى است كه مىتوان براى آن الفاظ مختلفى قرار داد ، به گونه‌اى كه حاكى از آن باشد ، البته به شرطى كه معناى مراد تغيير نكند . مثلا مىتوان به جاى « عذاب