و اين اسوه و نمونه بودن پيامبران از اين است كه خداوند آنان را از ميان برترين بندگانش برگزيده « 1 » و از هر گونه نابايستگى پيراسته داشته و به آنچه بايد ، آراسته ساخته است و آنگاه به سوى بندگانش گسيل كرده است تا آنان را به راستى راه نمايند و از ناروايى و بيراهى دور دارند . و از اينجاست كه يكى از باورهاى بنيادى ما مسلمانان همين است كه آنچه در آيين پيامبران پيشين بوده است ، براى ما نيز هست مگر اين كه از سوى پيامبر ما دگرگون ( - نسخ ) گشته باشد . « 2 » از همين روست كه خداوند آنان را به عصمت نيز آراسته است تا از هر گونه رفتار و گفتارى كه با پايگاه پيامبرى آنان ناسازگار باشد و در چشم و دل خردمندان و خرده‌بينان ناسزا بنمايد ، پاك و پيراسته بمانند . « 3 » چرا كه اگر چنين نباشند نه زيبندهء آنند كه خداوند ايشان را برگزيند و به وحى و دانش و پيامبرى خويش ويژه سازد و نه شايستهء آن كه اسوه و الگوى ديگران گردند ، و سرزدن پاره‌اى رفتار ناشايست از آنان خود بسنده است تا ديگران را به آنها بدبين و از آنان گريزان سازد ، گذشته از آن كه انجام دادن ناروايىها از سوى ايشان ، زمينهء گسترش در ميان ديگران و از آنان گريزان سازد ، گذشته از آن كه انجام دادن ناروايىها از سوى ايشان ، زمينهء گسترش در ميان ديگران نيز مىگردد و چنين پيامبرانى نه هدايت كننده ، كه گمراه‌كننده خواهند بود ، و حكمت انگيزش ايشان از ميان خواهد رفت . آنچه دربارهء پاكى و عصمت پيامبر از گناه و ناروايى گفته شد ، دربارهء خطا و فراموشى نيز راست مىآيد كه اگر پيامبر از خطا و فراموشى ، در تبليغ دين و عمل به احكام ، پاك نباشد ، همان پيامدهاى ناپذيرفتنى ياد شده را به دنبال خواهد داشت . « 4 »

--> - ( سورهء انبياء ، آيهء 73 ) . ( 1 ) . دربارهء اين برگزيدگى در حديثى به روايت مسلم و ترمذى آمده است كه خداوند از ميان فرزندان اسماعيل كنانه را برگزيد و از ميان كنانه‌اىها قريش را برگزيد و از ميان قريشىها ، بنى هاشم را و از ميان بنى هاشم ، مرا . پس من گزيدهء گزيدهء گزيده‌ام ( دربارهء حديث‌هايى از اين دست ، بنگريد به : صحيح مسلم ؛ قسطلانى ، المواهب ، 1 / 13 ؛ ابن كثير ، السيرة النبويه ، 1 / 191 ؛ عبد الحليم محمود ، دلائل النبوة و معجزات الرسول ، 68 ؛ احمد حسن باقورى ، مع القرآن ، 21 . ( 2 ) . محمود ابوريّه ، دين اللّه واحد على السنة جميع الرسل ، قاهره ، 1970 م ، 58 . ( 3 ) . كمال احمد عون ، اليهود من كتبهم المقدسة ، قاهره ، 1970 م ، 106 . ( 4 ) . محمد عبث ، رسالة التوحيد ، قاهره ، 1969 م ، 77 .