حكيم قاينى

5

رسائل عرفانى وفلسفى حكيم قاينى

بسم اللّه الرّحمن الرّحيم الحمد للّه رب العالمين و الصلاة على محمد و آله . و بعد ، اين رساله‌اى است كه براى هديهء مجلس والد اجل اكرم - زاده اللّه علوا - نبشتم و اندر أو باز نمودم چگونگى پيدايش غرايب و عجايب و شگفتيهايى را كه بدين گيتى اندر است . و سخن را دشوار ياد نكردم ، و حقيقت آنچه خواستم به چند باب روشن گردانيدم . و به خداوند پناه مىبرم كه آغاز همهء چيزها از اوست و بازگشت همه به سوى اوست . الف - باب أول در آنكه چگونه برخى از دنيا گذشتگان از خوردن و آشاميدن روزگار دراز اعراض نمايند و زنده بمانند گوييم كه آنان را كه رياضت دهند قوى و آلات بدنى را ، و بر آنچه سدّ رمق ايشان كند اختصار نمايند ، و مرغوبات بدنى را حقير انگارند و به سوى سعادات الهى گرايند و به لذات جاودانى توصّل جويند ، ممكن بود كه چندى از روزگار به خوردن و آشاميدن التفات نيفتد و رغبت به نيل جسمانيات