دانشمندان فارس برخوردار شد وآنگاه براي استفاده از بزرگان همزمان مسافرت‌هاى فراوان به أقطار عالم كرد . شاهان وامرا وحكّام از خراسان تا آذربايجان واز فارس تا آسياى صغير واز عراق عجم تا عراق عرب مقدم أو را گرامى مىداشتند ودر تحرير وتدوين آثار ارزنده أو را يارى ومساعدت مىنمودند كه مقدّمه‌هاى آثارش اين حقيقت را تأييد مىكند . أو در مراغه به حضور خواجهء طوسي رسيد واز محضر أو استفادهء فراوان برد وخواجة چنان مفتون استعداد وقريحهء أو شد كه أو را « قطب فلك وجود » ناميد وموجب معرّفى أو به هلاكو شد . در جوين در مدرسه‌اى كه شمس الدّين جوينى بنا كرده بود با نجم الدّين كاتبى قزوينى آشنا شد ؛ گذشته از حضور در درس أو ، درسها را براي شاگردان اعاده وتكرار مىنمود . در قزوين نزد شيخ علاء الدّين طاووسى درس فقه خواند . مدّتى در قونيه از بلاد آسياى صغير أقامت كرد . در زماني كه بزرگانى همچون صدر الدّين قونوى وجلال الدّين رومى در آنجا ساكن بودند وقطب الدّين نزد قونوى كتاب جامع الأصول در علم حديث را خواند . پس از وفات صدر الدّين در سال 673 قطب الدّين از طرف شمس الدّين جوينى متقلّد شغل قضاوت در سيواس وملطيه گرديد ودر همين زمان به تدريس فقه اشتغال ورزيد . با خواجة رشيد الدّين فضل اللّه همداني مناقضات ومنافسات داشت وطعنه‌ها وكنايه‌ها در بارهء يهودي بودن أجداد أو مىزد از جمله آنكه وقتي رشيد الدّين تفسيري بر قرآن مىنوشت قطب الدّين گفت بنابر اين من هم بايد بر تورات شرح بنويسم ودر هنگام افتتاح مسجدى در ربع رشيدى قطب الدّين گفت عيب اين مسجد آنكه قبله‌اش انحراف به سوى مغرب دارد ومقصودش اين بود كه به سوى بيت المقدّس است . ودر همين سفرها به حضور دو تن از مشايخ صوفيّه رسيد يكى نجيب الدّين على بزغش شيرازي از مريدان شهاب الدّين سهروردى عارف وديگرى محيى الدّين أحمد بن على از مريدان نجم الدّين كبرى كه با دست همين محيى الدّين خرقه در بر كرد وتا آخر عمر آن را به همراه مىداشت .