كشف الظنون نوشته است ، وى در فتنه ( فغان 1122 ) وعهد شاه سلطان حسين به شيراز مقتول گرديده است . 6 - مولى عطاء اللّه گيلانى كه از دانشمندان نيمه أول قرن دوازدهم هجرى است حاشيه‌اى بر حكمة العين دبيران نوشته كه صاحب رياض العلماء آنرا ياد كرده است ( الذريعة ششم ص 121 ) . شارحان حكمة العين يا عين القواعد في الحكمة عبارتند از : 1 - جمال الدين علامه حلى حسن بن يوسف بن علي بن مطهر متوفاى ( 726 ) هجرى شرحي بعنوان قال أقول بر حكمة العين نوشته وآنرا ايضاح المقاصد من حكمة عين القواعد ناميده است ، علامه مطالب اين شرح را از مجلس درس استادش كاتبى قزوينى مصنف حكمة العين ، واز ساير تاليفات وى مانند المنصص والمفصل ، واز بيانات وتاليفات درس أفضل العلماء المحققين ورئيس الحكماء المتألهين خواجة نصير الدين طوسي ، واز حواشي قطب الدين شيرازي ومباحثات درسى وى استفاده نموده است . ميرك بخارى در چند مورد از علامه حلى وشرح وى بر حكمة العين بعبارت ( قال الفاضل الشارح - قال أفضل الشارحين ) نام برده است . اين كتاب ( ايضاح المقاصد ) بكوشش وراهنمائى سيد محمد مشكاة أستاذ دانشگاه تهران ، با مقدمه وپاورقى آقاى علينقى منزوى خلف شيخ الاساتيد مرحوم محمد حسن تهرانى ملقب بشيخ آقا بزرگ در تهران بسال ( 1337 ) شمسي چاپ شده است . با اينكه ايضاح المقاصد نخستين شرحي است كه بر حكمة العين با قلم دانشمندى چون علامه حلى كه شاگرد بلا واسطه مصنف بوده تاليف يافته ، كمتر از شرح ميرك بخارى مورد توجه حوزه علميه ، واساتيد علوم عقلية قرار گرفته ، وما نميدانيم كه چند تن از مدرسان كلام وحكمت بر آن حاشية