أبو علي سينا

ديباچه 7

النجاة من الغرق في بحر الضلالات

وشاگردش ثئوفرستوس از آن نگه‌دارى نموده است انجمنى شده بود قانوني كه در كشور شناخته شده وثئوفرستوس خواسته‌هاى خود را ويژهء آنجا ساخته ودر سفارش نامهء خود كه اكنون هم در دست هست ( ديوگنس لائرسيوس ) هم اين را گفته است ، انجمنى بود ديني نزديك پرستشگاه آپولون لوكئيوس درياى تپهء لوكابت در شمالي باخترى شهر آتن كه در آن خداوندان هنرها يا « موزها » را نيايش مىبردند . خانه‌ها وباغها داشت كه از أرسطو به يادگار مانده بود . سالخوردگانى در آنجا شد آمد داشتند كه رهبران آنجا را برمىگزيدند وجوانهايى كه بكار مهمانى ماهانهء آنجا مىرسيدند وبيگانه‌ها را هم بدانجا مىخوانده‌اند . آنان در آنجا همزيستى داشته‌اند . مردم مىگفته‌اند كه آنان دوستاران ماكدونيا هستند وچندان شيفتهء آتنيان نيستند . أزين روى هم از گزند بدور نبودند . شاگردان ثئوفرستوس در آنجا دو هزار تن رسيده بودند ( برهيه 1 : 255 - آلفرد ريوو 317 ) رهروان ( مشاؤن ) پيرو أرسطو را مىتوان چند دسته نمود : جانشينان أو در لوكئيون وگزارندگان نگارشهاى أو به يوناني يا لاتينى يا سريانى يا پهلوى يا عربى وگرايندگان به فلسفهء أو . در اين زمينه ابن نديم ( ص 309 و 312 و 315 ، ترجمهء داج 614 ) وابن فاتك ( 183 ) وابن أبي اصيبعه ( 1 : 57 ) وديگران از دانشمندان همچنين بارتلمى سنت هيلر در منطق أرسطو ( 1 : 162 - 179 ) وپرانتل در تاريخ منطق ( ج 1 ) وبرهيه در تاريخ فلسفه ( 1 : 158 - 161 و 255 - 259 ) ويگر در سرگذشت أرسطو وژ . مورو ( 292 و 301 ) وهاملين ( ص 62 ) وديگران از آنان ياد كرده‌اند . پيروان أرسطو يا رهروان را مىتوان شش دسته برشمرد : نخست - جانشينان أو در لوكئيون كه نخستين آنان ثئوفرستوس Theophrastus ارسى است كه نزديك 288 در هشتاد وپنج سالگى در گذشته . وآن آموزشگاه را پس از مرگ أرسطو از 332 تا هنگام مرگ خود سى وپنج سال نگاه‌دارى كرده است . از نوشته‌هاى اوست دفتر متافيزيك كه ترجمهء فرانسوى دارد . ( ابن نديم 309 و 312 - ديباچهء منطق ابن رشد - معارف 122 ) . اندرونيكوس Andronicu ردسى است كه دهمين يا يازدهمين جانشين أرسطو بازپسين آنان است وداستان نگاهدارى ونشر نوشته‌هاى أرسطو به دست يارى أو را استرابون در جغرافيا وپلوتارخوس در سرگذشت سولا Sylla آورده‌اند .