( 51 ) - همان ، ص 108 . ( 52 ) - همان ، ص 194 . ( 53 ) - أبو على سينا ، « الإشارات والتنبيهات » ، تصحيح حسن ملكشاهى ، تهران ، 1362 ، صص 438 ببعد . ( 54 ) - كتاب معروف هانرى كربن بنام « اسلام إيراني » ، پاريس ، 1972 . ( 55 ) - سهروردى ، « حكمة الاشراق » ، ترجمهء سيد جعفر سجادى ، تهران ، ب . ت . ( 56 ) - مرحوم بديع الزمان فروزانفر در « زندگانى مولانا جلال الدين » ، تهران ، 1356 ، صص 24 - 28 ، از كتاب « مختصر تاريخ سلاجقه » چنين نقل مىكند : « علاء الدين كي قباد ، كه از أكابر دهر وفضلاى عصر بود . . . . در اجزاء حكمت از مستفسدين شهاب الدين مقتول بود . » . ( 57 ) - همان ، ص 184 ، ونيز جواد مشكور ، « مقدمه‌اى بر اخبار سلاجقهء روم » ، تهران ، 1319 ، ص 93 . ( 58 ) - « مجموعهء سوم » ، صص 110 - 195 ، و 46 ببعد . ( 59 ) - هانرى كربن ، همان ، صص 96 - 100 ، 336 - 340 ، 351 - 353 . ( 60 ) - « مجموعهء سوم » ، ص 81 . ( 61 ) - همان ، صص 185 - 187 . ( 62 ) - « مجموعهء دوم » ، ص 242 حواشي . ( 63 ) - « مجموعهء أول » ، ص 59 ببعد . ( 64 ) - « مجموعهء دوم » ، ص 242 . ( 65 ) - « مجموعهء سوم » ، ص 76 . ( 66 ) - « مجموعهء أول » ، ص 496 . ( 67 ) - « مجموعهء سوم » ، صص 446 - 447 . ( 68 ) - « مجموعهء أول » ، ص 112 . ( 69 ) - همان ، صص 103 - 104 . ( 70 ) - « فلسفهء تطبيقي » اصطلاح جديدى است ؛ ودر متون عربى وفارسي بكار نرفته است . در متون فلسفي غربى هم ، معادل آن . كمتر استفاده شده است . حتى ، براي مثال ، به اين نكته اشاره مىكنيم كه ، در معتبرترين دايرة المعارف فلسفه به زبان انگليسى نه تنها مقالهء جداگانه‌اى تحت عنوان مذكور وجود ندارد ، بلكه اين اصطلاح ، بعنوان موضوع ، در ، مقالاتى تحت عنوانهاى ديگر نيز بكار نرفته است . لذا ، اجمالا شرحي از اين روش فلسفي را بيان خواهيم داشت . « فلسفهء تطبيقي » را مىتوان به دو بخش كلى تقسيم نمود : 1 - روشى در فلسفه كه دو يا چند ساختمان فلسفي مجزا از نقطه نظر زبان ، مباني وكار كرد ساختار نسبت به غايت ومقصد فلسفي ، با يكديگر مقايسه مىشوند . مثلا ، هنگامى كه فلسفهء بودائى وفلسفهء چينى دائوئيست را كلا در مقام مقايسه با يكديگر