بسم اللّه الرّحمن الرّحيم شهرزورى مشعل حكمت اسلامى كه از طريق بزرگانى چون كندى ، فارابى ، اخوان الصفا ، أبو الحسن عامري ، ابن مسكويه ، ابن سينا وأبو البركات بغدادي ، ابن سهلان ساوى وأمثال آنان ، با ذوق اشراقي سهروردى ونقادى وشكاكيت فخر رازي پرفروغ‌تر شده بود ، بعد از يك ركود نسبى ، در قرن هفتم با ظهور انديشمندانى از تبار همان مشعلداران بزرگ ، همچون ابهرى ، خونجى ، نصير الدين طوسي ، كاتبى ، ارموى ، شهرزورى وقطب الدين شيرازي بار ديگر جانى تازه يافت . اين فرزانگان با بازسازى حكمت اسلامى زمينه نوزايى وفروزندگى آن را توسط نسل بعد ، كساني همچون دشتكى ، دوانى ، ميرداماد ، وميرفندرسكى فرآهم ساختند وسرانجام صدر المتألهين شيرازي - اين صدر حكيمان - به عنوان وارث مشعل جاويدان خرد ، آن را در قله بلند زمانه برافروخت . وبا اين ملاحظه است كه صاحب اين قلم معتقد است قرن هفتم كه نقش اساسى در احياء وارتقاء فلسفه اسلامى داشته ، شايسته توجه خاص است ؛ گر چه با افسوس بايد گفت تا كنون چندان كه در شأن آن است بدان پرداخته نشده است . اين بنده اميدوار است كه محققان جوان حكمت اسلامى اين قطعه از تاريخ فلسفه اسلامى را با تحقيقات خويش روشن سازند تا زمينه براي تدوين يك تاريخ كامل وروشن ومستدل