وطبيعي است كه از دانستن اين موضوع ، ودست يافتن به اين كتاب نفيس بسيار خوشحال شدم ، وشكر خداوند تبارك وتعالى را بجاى آوردم ، ومع ذلك براي آنكه مزيد اطمينانى حاصل كنم چندين صفحه از مطالبى را كه از جاى جاى آن مخطوطه رونويس كرده بودم براي برادرم أستاذ دكتر محمود مهدوى دامغانى حفظه اللّه وأرعاه ووفّقه لما يرضاه به مشهد مقدّس فرستادم ، تا ايشان وبرادر ديگرم كه گر چه بسال از بنده كمتر است ولى بديگر جهات جميعا بر اين بنده مهمتر ، يعنى حجة الاسلام والمسلمين آقاى حاج شيخ محمّد رضا مهدوى دامغانى دامت بركاته ، آن را با مراجع ومآخذ ديگر مقابله كنند ، واز ديگر أهل نظر نيز صحّت استنباط حقير را دربارهء مخطوطه كه همان « المجدى » است استعلام نمايند ، وخوشبختانه پس از مدّت كوتاهى نامبردگان نيز بوسيلهء تلفن نظر مرا تأيد كردند ، ومزيد سپاسگزاريم بدرگاه باريتعالى جلّت عظمته عموما ، وبجهت آنچه ذيلا معروض مىدارم خصوصا ، فرآهم آمد ، وللّه الحمد . چند سال قبل ودر بحبوحهء خشك وتر سوختنى كه دامنگير بعضي افراد وطبقات شده بود ، اين ضعيف به مهلكه‌اى افتاد ، وبراي تخلّص از آن به ذيل عطوفت بانوى بزرگ اسلام ، وقهرمان پيروزمند كربلا وشام ، حضرت زينب كبرى سلام اللّه عليها متمسّك شد ، وخداوند متعال به بركت آن مخدّرهء جليله قلوب بعضي از بندگان صالح ونيز « رجل مؤمن » را متوجّه حال ومعطوف وضع اين بنده فرمود ، تا أو را از آن مضيقه برهانند ، واز آن بليّه مستخلص فرمايند ، ورحم اللّه الماضين منهم وحفظ الباقي . وگرچه خدا خواست كه آن شر مكروه صوري ومادّى كه خود تقدير فرموده بود سبب خير محبوب روحي ومعنوي براي اين حقير گردد ، امّا اگر عنايت الهى