و قريش در ضمن طواف كعبه « لات » و « منات » و « عزى » را بزرگ مىداشتند ، و آنها را شفيع خود نزد خداى يگانه تصور مىكردند . قصهء غرانيق قريش ، « لات » ، و « منات » ، و « عزى » را « غرانيق [ 23 ] عالم بالا » مىخواندند و آنان را دختران خدا مىگفتند ، و يارى و شفاعت آنان مايهء اميدشان بود ، و در تلبيهء خويش چنين مىگفتند : و اللات و العزى و مناة الثالثة الاخرى ! فإنهن الغرانيق العلى و ان شفاعتهن لترتجى پس چون خداى پيامبرش را مبعوث كرد ، بر او اين آيات را نازل فرمود : أَ فَرَأَيْتُمُ اللّاتَ وَ الْعُزّى . وَ مَناةَ الثّالِثَةَ الْأُخْرى . أَ لَكُمُ الذَّكَرُ وَ لَهُ الْأُنْثى . تِلْكَ إِذاً قِسْمَةٌ ضِيزى . إِنْ هِيَ إِلّا أَسْماءٌ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما أَنْزَلَ الله بِها من سُلْطانٍ . 53 : 19 - 23 [ 24 ] . بنابر آنچه نقل شد قريش در ارجوزهء خود لات و منات و عزى را دختران خداى مىخواندند و آنان را غرانيق عالم بالا مىپنداشتند و به شفاعت و يارى ايشان اميدوار بودند .

--> [ 23 ] غرانيق جمع غرنوق در لغت نام پرندهء آبى سياه يا سفيدى است كه به فارسي كلنگ يا « لك لك » گويند . [ 24 ] قرآن كريم ، 53 / 19 - 23