السيد محمد صادق الروحاني
387
توضيح المسائل ( فارسي )
مسأله 2237 - مالك وكسى كه تربيت درختها را به عهده مى گيرد ، بايد مكلف وعاقل باشند وكسى آنها را مجبور نكرده باشد ونيز مالك بايد سفيه نباشد ، يعنى مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف نكند . مسأله 238 - مدت مساقات بايد معلوم باشد واگر أول آن را معين كنند وآخر آن را موقعى قرار دهند كه ميوه آن سال بدست مى آيد صحيح است . مسأله 2239 - بايد سهم هر كدام نصف يا ثلث حاصل ومانند اينها باشد ، واگر قرار بگذراند كه مثلا صد من از ميوه ها مال مالك وبقيه مال كسى باشد كه كار مى كند ، معامله باطل است . مسأله 2240 - بايد قرار معامله مساقات را پيش از ظاهر شدن ميوه بگذارند واگر بعد از ظاهر شدن ميوه پيش از رسيدن آن قرار بگذارند اشكال دارد اگر چه كارى مانند آبيارى كه براي تربيت درخت لازم است باقي مانده باشد ، يا احتياج به كارى مانند چيدن ميوه ونگهدارى آن داشته باشد . مسأله 2241 - معامله مساقات در بوته خربزه وخيار ومانند اينها صحيح نيست . مسأله 2242 - درختى كه از آب باران يا رطوبت زمين استفاده مى كند وبه آبيارى احتياج ندارد ، اگر به كارهاى ديگر مانند بيل زدن وكود دادن محتاج باشد ، معامله مساقات در آن صحيح است . مسأله 2243 - دو نفرى كه مساقات كرده اند ، با رضايت يكديگر مى توانند معامله را به هم بزنند . ونيز اگر در ضمن خواندن صيغه مساقات شرط كنند كه هر دو ، يا يكى از آنان حق به هم زدن معامله را داشته باشند ، مطابق قرارى كه گذاشته اند ، به هم زدن معامله اشكال ندارد ، بلكه اگر در معامله شرطي كنند وعملي نشود ، كسى كه براي نفع أو شرط كرده اند ، مى تواند معامله را به هم بزند .