بكر ، ونمودن حضرت امام حسن ( عليه السّلام ) حضرت امير را به اصحاب خود ، وديدن حضرت امير حضرت يوشع را وسخن گفتن با او ، وملاقات حضرت صادق ( عليه السّلام ) حضرت باقر ( عليه السّلام ) را و امثال اينها كه در كتاب « بصائر الدرجات » و غير آن به طرق متعدّده روايت شده . ونظر به قائل بودن شيخ مفيد وجمعى از متكلَّمين ومحدّثين اماميّه به آن كه بعد از سه روز يا بيشتر ارواح مقدّسه ء انبياء واوصياء به جسدهاى اصلى معاودت مىنمايند وايشان را به آسمان مىبرند . ونظر به آن چه در رساله ء قاضى زاده مذكور است كه بر صاحب عقيده ء كامله و ايمان درست واجب است كه به نظر اذعان وقبول در مدلولات روايات دالَّه ء بر عجايب حالات وغرايب كمالات آن حضرت نظر نموده ، العياذ بالله انكار حرفى از آن در خاطر نگذراند كه انكار تمامى است ، وامير المؤمنين ( عليه السّلام ) فرمود كه : هر كه در قبول نمودن اسرار وفضائل وحالات آن حضرت تأمّل نموده گويد : از چه جهت ؟ يا چون وچرايى بر زبان جارى كند ، يا در خاطر قرار دهد ، از زمره ء اهل ايمان بيرون است . و از ايشان منقول است كه : ما اسرار خداييم كه ما را به امانت در هياكل بشريّه گذاشته اند ، وظاهراً مراد آن باشد والعلم عند الله كه ايشان متخلَّق به اخلاق ربّانى گشته ، بلكه متحقّق به اوصاف الله گشته اند . ونظر به آن كه از ائمّه ء اطهار ( عليهم السّلام ) منقول است كه : هر چه از ما به شما مىرسد اذعان وتسليم نماييد ، و اگر عقل شما به آن نرسد به ظاهرش اقرار نماييد ، وزود انكار مكنيد شايد كه ما گفته باشيم ، وتكذيب وردّ قول ما تكذيب وردّ قول خداوند عرش اعلى است ، معتقد به اين مضامين شده . و ديگرى را نظر به كريمه ء : * ( إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ ) * ( 1 ) و ساير آيات مناسبه وفقرات دعاى صحيفه ء كامله كه در آخر دعاى نماز شب وارد شده است ، و احاديث صريحه در نقل عظام بعض انبياء از مكانى به مكانى ديگر ، و غير اينها اعتقاد آن شده كه اجساد انبياء و

--> ( 1 ) فصّلت : 6 .