[ ابدان انبياء وامامان ( عليهم السّلام ) ] س 12 : هر گاه كسى نظر به حديث : « إنّ الله عزّ وجلّ حرّم عظامنا على الارض ، وحرّم لحومنا على الدود أن يطعم منها شيئاً » و به ملاحظه ء حديث نبوى ( صلَّى الله عليه وآله ) « حياتى خير لكم ، ومماتى خير لكم ، قالوا : يا رسول الله وكيف ذلك ؟ فقال : امّا حياتى ، فإنّ الله تعالى يقول : * ( و ما كانَ الله لِيُعَذِّبَهُمْ وأَنْتَ فِيهِمْ ) * وامّا مفارقتى إيّاكم ، فانّ أعمالكم تعرض علىّ كلّ يوم ، فما كان من حسن استزدت الله ، و ما كان لكم من قبيح استغفرت الله لكم ، قالوا : وقد رممت يا رسول الله ؟ فقال : كلَّا انّ الله حرّم لحومنا على الارض أن تطعم منها شيئاً » . ( 1 ) ونظر به احاديثى كه وارد شده است كه انبيا وائمّه صلوات الله عليهم ارواح ايشان با بدنهاى ايشان از زمين به آسمان مىروند وتنعّم ايشان در بدنهاى اصلى است كه در دنيا داشته اند ، و اين مخصوص ايشان است و در غير ايشان نمىباشد . ونظر به حديثى كه وارد شده است كه چون وقت مرگ مؤمن شود مىآيد به نزد او رسول خدا وعلى وفاطمه وحسن وحسين . ونظر به حديث معراج كه گذشت جناب محمّد ( صلَّى الله عليه وآله ) بر مرد پيرى كه در زير درختى نشسته بود الخ . ونظر به احاديث بسيار كه در باب ظهور انبيا واوصياء بعد از وفات ايشان وارد شده است مانند احاديث نمودن حضرت امير ( عليه السّلام ) حضرت رسول ( صلَّى الله عليه وآله ) را در مسجد قبا به ابو

--> ( 1 ) به بصائر الدرجات 445 444 رجوع شود .