اعماق آن نمايد يا نه ؟ و بر فرض عدم قبول طهارت اعماق آيا مانعى از قبول طهارت [ ظاهر ] باطنش است يا آن كه ظاهرش پاك مىشود ؟ ج : اعماق آن قابل تطهير نيست نه به آب كر و نه جارى اما سطح ظاهر آن چه بيرونى و چه اندرونى قابل تطهير هستند و به آب كر يا جارى داخل كردن و پر كردن در آن هر دو سطح پاك مىشود و ظاهر آن به آب قليل نيز پاك مىشود كه بر آن بريزند وبشويند . ( 61 ) س 61 : ضعيفه بعد از عادت حيض يا بعد از انقضاى ايام نفاس آب زردى يا سفيدى از وى خارج مىشود آيا از براى آبهاى مذكور حكمى هست يا نه ؟ ج : آب سفيد را اصلًا حكمى نيست و همچنين آب زرد را هر گاه به نحوى باشد كه در عرف آن را خون نگويند اما هر گاه نوعى باشد كه عرف آن را خون گويند از براى آن حكم است پس بعد از عادت حيض ذات عادت آن را استحاضه قرار مىدهد وسنّت است كه استظهار كند در صورتى كه عادت آن قبل از ده روز تمام شود و همچنين در نفساء كه صاحب عادت حيضيه باشد . خلاصه تا اين كه خون بر آن صادق نيست حكم ندارد و با صدق خون حكم دارد و حكم آن به تفصيل در صور متعدده كه دارد در باب حيض واستحاضه و نفاس از وسيلة النجاة مذكور است . ( 62 ) س 62 : آيا در مياه مملوكه حقّ سايرين هست به جهت آشاميدن و غسل نمودن و وضو ساختن و غسل ثياب و بدن نمودن يا آن كه همه اين تصرفات محتاج به اذن است و بر فرض جواز امور مذكوره همين در مجرى اين تصرفات جايز است و يا آن كه آب از مجرى برداشتن و در جاى ديگر اين تصرفات را نمودن هم جايز است ؟ ج : دليل بر حق داشتن مسلمين در مياه مملوكه نيست وجواز تصرّف ديگران به شرب و غسل و ساير انواع تصرفات منوط به اذن است واذن شاهد حال