( 58 ) س 58 : آيا ميت را در حال صلاة بر آن مستلقياً على ظهره بايد گذاشت يا آن كه كالمُلحَد بيّنوا توجروا ؟ ج : آن چه در كلام فقهايى كه تصريح كرده اند ديدم مثل شهيد اول در دروس وشهيد ثانى در روضه وملا محمد باقر مجلسى در زاد المعاد و صاحب كفايه و صاحب مفاتيح وشارح مفاتيح همه گفته اند كه واجب است كه مستلقياً على ظهره باشد وبناى علما و ساير ناس هم بر اين است پس ظاهر اين است كه اجماعى باشد و همين قدر بس است در اثبات آن وحديثى كه وارد شده كه بعد از غسل بايد در همه حال ميت را مثل مُلحَد گذاشت معارضه با سيره اصحاب نمىكند . ( 59 ) س 59 : در كتاب وسيلة النجاة فرموده ايد كه صابون قابل تطهير نيست در صورتى كه آب نجس نفوذ به اعماق آن نموده باشد آيا ظاهر صابون كذايى قابل تطهير است با آن كه باطنش قابل نيست ؟ و بر فرض تطهير ظاهراً آيا به آب قليل و كثير هر دو قابل تطهير هست يا آن كه به آب كثير بايد تطهير ظاهر صابون مذكور را نمود ؟ و همچنين در خصوص خمير كه به آب نجس خمير شده باشد و همچنين نان كه از خمير متنجس به عمل آمده باشد آيا ظاهر آنها هم قابل تطهير هست يا نه ؟ ج : مراد آن است كه همه اجزاء آنها قابل تطهير نيست و ليكن ظاهر به تنهايى قابل تطهير است اما در خمير به شرطى كه روان نباشد به آب قليل و كثير هر دو تطهير مىشود اما در آب قليل بايد آن را بر آنها ريخت و آنها را در ميان آب قليل نگذاشت والَّا آب نجس مىشود و آنها پاك نمىشوند ( مىشوند خ ) . ( 60 ) س 60 : كوزه از گل متنجس ساخته شده چنانچه در خوى ، ارامنه مىسازند آيا به آب كر يا جارى قابل تطهير است اعماق آن ، اگر آب كر يا جارى سرايت به