آنها شكى و ترديدى نداشت و انتخاب او بيكدسته منافق اصابت كرد خداى عز و جل ( در سوره اعراف آيه 155 ) فرمايد موسى از قوم خود هفتاد مرد براى ميقات ما انتخاب كرد تا آنجا كه ميفرمايد ما به تو ايمان نياوريم تا خدا را آشكار ببينيم و صاعقه بواسطه ظلم آنها آنها را در گرفت « 1 » چون ملاحظه كنيم كه انتخاب برگزيده خدا با فسد اصابت مىكند نه اصلح با اينكه گمان ميبرد او اصلح است نه افسد دانستيم انتخاب امام مخصوص كسى است كه ميداند ما في الصدور و آنچه در درون مردم نهانست و باطن مردم بر او آشكار است و ميدانيم كه اختيار مهاجر و انصار هيچ ارزشى ندارد در صورتى كه انتساب پيغمبران بر اهل فساد اصابت مىكند با آنكه مقصودشان انتخاب صالح بوده است سپس مولايم فرمود اى سعد طرف تو مدعى شده است علت آنكه پيغمبر ( ص ) مختار اين امت را با خود بغار برده اينست كه پس از وى خلافت از آن بوده است و بايد در تاويل از او پيروى شود و زمام امر امت در دست او باشد و او در ايجاد اتحاد و سد خلل و اقامه حدود و بعث قشون و فتح ممالك مورد اعتماد باشد و چون پيغمبر بر نبوت خود ترسيد بر خلافت خود هم ترسيد او را با خود برد و گر نه شخص متوارى كه قصد گريز از آسيب دارد نبايد از ديگرى كمك خواهد و او را بمخفىگاه خود برد و همانا على ( ع ) را بجاى خود در بستر خود خوابانيد چون به او اعتنائى نداشت و او را با خود نبرد چون وجود او را گران مىشمرد و ميدانست كه اگر كشته شود براى كارهائى كه در عهده او است به آسانى ميتواند ديگرى را بجاى او بگمارد

--> « 1 » فقره اول صدر آيه 155 سوره اعراف است و دنبالش اينست كه چون آنها را سرنگونى عارض شد موسى گفت پروردگارا اگر ميخواستى آنها را پيش از آن هلاك ميكردى تا آخر و اين جمله ما به تو ايمان نياوريم تا خدا را آشكار ببينيم بعد از آن نيست بلكه اين جمله در سوره بقره آيه 55 به اين مضمون واقع است كه وقتى گفتيد اى موسى ما به تو ايمان نياوريم تا خدا را آشكارا ببينيم و صاعقه شما را در گرفت و حال آنكه مينگريستيد ، و ظاهر اينست كه اين عبارت دنباله عبارت پيش است ولى از نظر آيات واقعه در قرآن اين طور نيست مگر آنكه حمل بتحريف شود و در اينجا بايد تدبر كرد