عرصهء گيتى مجال همت او نيست روز قيامت نگر جمال محمد وان همه پيرايه بسته جنت فردوس بو كه قبولش كند بلال محمد شمس و قمر بر زمين حشر نتابد نور نتابد مگر جمال محمد همچو زمين خواهد آسمان كه بيفتد تا بدهد بوسه بر نعال محمد شايد اگر آفتاب و ماه نتابند پيش دو ابروى چون هلال محمد چشم مرا تا به خواب ديد جمالش خواب نمىگيرد از خيال محمد سعدى اگر عاشقى كنى و جوانى عشق محمد بس است و آل محمد ايضاً سعدى : محال است سعدى كه راه صفا توان رفت جز در پى مصطفى [ شاعر ديگر : ] فمحمدنا هو سيدنا فالعز لنا لاجابته الصبح بدا من طلعته و الليل بدا من فرقته فاق الرسلا فضلًا و عُلا اهدى كذا السبلا لولايته هادى الامم كنز الكرم مولى النعم بشريعته ازكى الحسب اعلى النسب كل العرب فى خدمته نبت الشجر نطق الحجر شق القمر باشارته قال الشرفا و الله عفا عما سلفا عن خدمته ازرى : لاتجل فى صفات احمد فكراً فهى الصورة التى لن تراها تلك نفس عزت على الله قدراً فارتضاها لنفسه و اصطفاها ما عسى ان اقول فى ذى معال علة الكون كله احديها