شكر آورم به حضرت عاليت زينهار با وحى آسمان چه زند سِحْر مفترى ؟ يارب به دست او كه قمر زان دو نيم شد تسبيح گفت در كف ميمون او حصا كافتادگان شهوت نفسيم ، دست گير ارْفَقْ بِمَنْ تَجاوَزَ وَاغْفِرْ لِمَنْ عَصا ايضاً سعدى ( قصايد فارسى ) : اميد رحمت است آرى خصوص آن را كه در خاطر ثناى سيد مرسل نبى محترم گردد محمد كز ثناى فضل او بر خاك هر خاطر كه بارد قطره اى در حال درياى نعم گردد چو دولت بايدم تحميد ذات مصطفى گويم كه در دريوزه صوفى گرد اصحاب كرم گردد زبان را دركشاى سعدى ز شرح علم او گفتن تو در علمش چه دانى باش تا فردا عَلَم گردد اگر تو حكمت آموزى به ديوان محمد رو كه بوجهل آن بود كو خود به دانش بوالحكم گردد ز فقر جاودانى رست و صاحب مال دنيا شد هر آن درويش صاحبدل كزين در محتشم گردد سعدى ( طيبات ) : ماه فرو ماند از جمال محمد سرو نباشد به اعتدال محمد قدر ملك را كمال و منزلتى نيست در نظر قدر با كمال محمد وعدهء ديدار هركسى به قيامت ليلهء اسرا شب وصال محمد آدم و نوح و خليل و موسى و عيسى آمده مجموع در ظلال محمد