و مىگويد : * ( خطَّ الموت على ولد آدم مخطَّ القلادة على جيد الفتاة و ما اولهنى الى اسلافى اشتياق يعقوب الى يوسف . ) * چنين كسى و چنان كسانى نشاط و راحتى و ارتياحشان آنجاست كه به آنها اجازهء جانبازى داده شود مانند سربازانى كه در ميدان جنگ ، آهنگهاى حماسى آنها را به شور و هيجان مىآورد و هر لحظه مىخواهند سنگر را رها كنند . براى اينها ماندن در سنگر و در يك شرايط اجبارى تحمل سكوت كردن و آب شدن و ذوب شدن و بلكه تحمل طعنه ها و ملامتها و بلكه استماع دشنامها و جسارتها به پدر [ بسيار سخت است . ] اينچنين كسان ، كارشان صد درجه سنگينتر از شهادت است . صبر 25 سالهء على قطعاً از جنگهاى دورهء پيغمبر يا چهارسالهء دورهء خلافت بسى سنگينتر است . براى ابا عبدا لله نيز تحمل ده سال سكوت [ دورهء ] معاويه از پرداختن به جنگ در دورهء يزيد بسى دشوارتر است ( 1 ) . توفيق شهادت و انداختن خود در كام مرگ براى آنها جبران مافات و رفع خستگيهاى گذشته است . اما آن كه سرنوشتش اين بود كه تمام عمر خود را به سوختن و ساختن بسر برد ، كار او بسى سنگينتر است . بيت چهارم به من اين معنى را الهام بخشيد خونهاى خويش را شهدا ريختند وليك پروانه اى كه سوخت در اين انجمن يكى است آن پروانه امام حسن مجتبى عليه السلام بود . * ( صلَّى الله عليك يا ابن رسول الله !

--> ( 1 ) در حديبيه تحمل صلح بر اصحاب رسول خدا هزار بار سنگينتر بود از ورود در جنگ . ظرفيتى مانند ظرفيت خود رسول خدا و ظرفيت على لازم است كه صلح را به خود تحميل كند