تجربه نشان داده كه آن اندازه كه مصاحبت نيكان و ارادت و محبت آنها در روح مؤثر است ، خواندن صدها كتاب اخلاقى مؤثر نيست . مولوى در همين زمينه مىگويد : همچو نى زهرىّ و ترياقى كه ديد همچو نى دمساز و مشتاقى كه ديد . . . هركه را جامه ز عشقى چاك شد او ز حرص و عيب كلى پاك شد شاد باشاى عشق خوش سوداى ما اى طبيب جمله علتهاى ما اى دواى نخوت و ناموس ما اى تو افلاطون و جالينوس ما يك مرغ كه جوجه دارد ، يك حيوان و يا انسان كه بچه دار مىشود ، عشق و علاقهء آن بچه به كلى او را عوض مىكند ، اكسير است . عشق گدازنده است . سعدى مىگويد : هركه عشق اندر او كمند انداخت به مراد دلش ببايد ساخت هركه عاشق نبود مرد نشد نقره فائق نگشت تا نگداخت 6 . همانطور كه در ورقهء چرا مكتب على مكتب عشق و محبت شده است ) * گفتيم ، مكتب علوى از روز اول مكتب عشق و ارادت بوده ، به صورت يك شعلهء آتشين عشقى درآمده با همهء آثارش از نشاط و گذشت و الهام بخشى . فلاسفهء بزرگ دنيا هرگز نتوانسته‌اند اين گونه مكتبها به وجود آورند اعتقاد به وجود آورده‌اند اما حرارت و عشق به وجود نياورده‌اند . انسان به علم و فلسفه معتقد مىشود اما به فضيلت و معنويت عشق مىورزد براى كسى كه براى بشريت اشك ريخته ، ناله كرده ، فداكارى كرده ، اشك مىريزد ، ناله مىكند و فداكارى مىنمايد . ماركسيسم خاصيت عشق ندارد ، خاصيت