رهبرى - امامت - ديالكتيك يكى از مسائل مهم در باب رهبرى و امامت ، مخصوصاً به مفهوم اسلامى امامت ، اين است كه وظيفهء به اصطلاح روشنفكر چيست ؟ آيا وظيفهء روشنفكر و مسئوليت روشنفكر فقط منعكس كردن ناهمواريها و ناهنجاريها و بيدار كردن شعور طبقات استثمارشده و وارد كردن تضاد واقعى طبقاتى در وجدان طبقات محروم و توده است و ديگر جامعه خود به خود و ديالكتيكى وار حركت مىكند ؟ يا نه ، جامعه بيش از هر چيز نياز به رهبرى و هدايت و امامت دارد . لازمهء جبرى تضادها تكامل نيست . تكامل بدون هدايت و پيشوايى و رهنمايى و رهبرى غير ميسر است . در جزوهء از كجا آغاز كنيم ؟ صفحات آخر ، بحث مفصلى تحت عنوان « مسئوليت و رسالت روشنفكر » طرح كرده است و در صفحهء 39 مىگويد : مسئوليت روشنفكر به طور خلاصه انتقال ناهنجاريهاى درون جامعه به احساس و خودآگاهى مردم آن جامعه است . ديگر جامعه خود حركتش را انجام خواهد داد . البته در چند سطر بعد جمله هايى دارد كه ضد اين مطلب است ، نياز جامعه را به هدايت و راهنمايى تأييد مىكند امامت ، حفظ دين راجع به اينكه [ امام ] حافظ و مبقى دين است متكلمين زياد گفته‌اند . غالباً اين حفظ به اين صورت فرض مىشود كه مثلًا يك ساختمان ابتدا ساخته مىشود و بعد بايد از گزند باد و باران و ساير چيزها محافظت شود . لهذا به نظر نمىرسد كه ساختمانى كه وسيلهء يك مؤسس بىنظير بنا شد ، ضرورتى دارد كه نگهدارنده اش در همان حد و قريب به همان حد باشد . مثلًا در طول زمان لازم نيست افرادى