رسول اكرم خوب اجرا مىكرد . خوب اجراكردنش يكى به اين بود كه گفتار و كردارش توأم با يكديگر بود بلكه پيش قدم بود ، نه مثل فلاسفه كه فقط تئورى بسازد و نه مثل برخى سلاطين كه ديگران را جلو جبهه بفرستند و خودشان پشت جبهه بايستند پيشقدمى : رسول خدا در جنگ پيش قدم بود ، در عبادت پيش قدم بود ، در ايثار و همدردى با مسلمين در سختيها پيش قدم بود ، در تواضع پيش قدم بود ، حتى در سلام پيش قدم بود . جنبهء ديگر در سيرهء آن حضرت اين بود كه خفيف المؤنه بود . گفتيم كه سيره به معنى روش و متد اجرايى است . روش اجرايى حضرت را از چند جهت بايد مورد نظر قرار داد : يكى از جهت تبليغى كه آن حضرت به اسلام دعوت مىكرد و متد تبليغى كه به كار مىبرد ، ديگر از جنبهء سياسى و اجتماعى و تاكتيكى كه به كار مىبرد براى مبارزه با مخالفين و تأسيس بنياد يك جامعهء جديد ، و هر دو مربوط است به رهبرى سيرهء تبليغى : از جنبهء اول چند جهت را بايد در نظر گرفت : انتخاب نقطهء شروع : الف . از چه نقطه اى شروع كرد ؟ از توحيد و نفى بتها ، براى اينكه اولًا اسلام با توحيد آغاز مىشود : * ( اول الدين معرفته ) * ، و ثانياً بتها محور جامعهء بت پرستى آن روز بود ، نظام اجتماعى آنها و سمبل اجتماعى آنها كه همهء مفاسد در سايهء او انجام مىگرفت بتها بودند . بتها تنها موضوع عقيده نبودند ، بهانه اى بود براى غارتگريها و مظالم و مجموع نظام موجود . پيغمبر ، اسلام را از آداب و احكام آغاز نكرد ، از اصل آغاز كرد . به عقيدهء ما اين قاعده از سيرت آن حضرت در همه وقت صادق است . هميشه بايد توحيد و نفى بت پرستىها را كه هر زمانى به شكلى در مىآيد ، آغاز مبارزه قرار داد . الآن در عصر خود ما بتهاى اجتماعى به صورتهاى مختلف محور نظام فاسد موجود ( 1 ) هستند

--> ( 1 ) [ خوانندهء محترم مستحضر است كه اين يادداشتها قبل از پيروزى انقلاب اسلامى و در عصر حاكميت نظام ستمشاهى به نگارش درآمده است . ]