امنوا به مثل ما امنتم به فقد اهتدوا ( 1 ) و ان تولوا فانما هم فى شقاق فسيكفيكهم الله و هو السميع العليم . صبغة الله و من احسن من الله صبغة و نحن له عابدون . ) * ( بقره ، آيهء 136 - 138 ) . از همين قبيل است مسئلهء توقف قبولى اعمال بر ولايت ، براى اينكه اگر انسان به مقام ولايت اعتراف و خضوع نداشته باشد اولًا برنامه را نمىتواند صحيح و كامل عمل كند و ثانياً اين خود نوعى جحود و عناد است ( 2 ) . جحود و عناد اثر حبط و خنثى كردن اعمال را دارد : * ( و لو اشركوا لحبط عنهم ما كانوا يعملون ) * ( انعام ، آيهء 88 ) ، * ( اولئك الذين كفروا بايات ربهم و لقائه فحبطت اعمالهم ) * ( كهف ، آيهء 105 ) ، * ( الذين كفروا بربهم اعمالهم كرماد اشتدت به الريح فى يوم عاصف ) * ( ابراهيم ، آيهء 18 ) ، ايضاً : * ( . . . كمثل ريح فيها صر ) * ( آل عمران ، آيهء 117 ) ، ايضاً : * ( و قدمنا الى ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثوراً ) * ( فرقان ، آيهء 23 ) . پس اين خود نيز يك مسئله است كه طرفيت با حقيقت و عناد ورزى موجب حبط و بىاثر شدن اعمال است ، يعنى در عين اينكه عملى جامع شرايط است چون يك شرط اصلى كه حس خضوع و تواضع در برابر حقيقت و تسليم در برابر حق است وجود ندارد ، عمل هباءً منثورا مىشود : * ( و قدّمنا الى ما عملوا من عمل فجعلناه هباء منثوراً . ) * . پس اين خود يك منطقى است در قرآن كريم كه كفر مطلقاً ، يعنى حس عناد و لجاج در برابر حقيقت ، خواه در برابر توحيد خواه نبوت و خواه ولايت باشد ، اثرش اين است كه عمل را محو و نابود مىكند . اين خود داستان مفصلى است كه بايد به مراجع مربوط كه در نمرهء 15 اشاره كرديم مراجعه شود .

--> ( 1 ) مقصود ما اين است كه اين آيه نمىخواهد بگويد عمل كسى كه به انبيا ايمان ندارد مقبول نيست ولو به وجه حسن انجام يابد ، مقصود اين است كه جز با ايمان به انبيا اهتداء و راهيابى كامل صورت نمىگيرد . ( 2 ) اين خود مطلب مستقل و بسيار مفيدى است و شايسته است مستقل عنوان شود .