9 . ايضاً از آيات مربوطه آيهء * ( انا لانضيع اجر من احسن عملًا ) * يا : * ( ان الله لايضيع اجر المحسنين ، انى لا اضيع عمل عامل منكم من ذكر او انثى ، ) * ايضاً آيهء * ( فمن كان يرجوا لقاء ربه فليعمل عملًا صالحاً و لايشرك بعبادة ربه احداً ، ) * ايضاً آيهء * ( ان كتاب الابرار لفى عليين . . . ) * . در اين گونه آيات بايد گفت مضمون آيه اين است كه عمل اگر بر وجه حَسَن و قصد خير و قصد قربت و به منظور احسان و انعام صورت بگيرد ، خداوند اجر صاحب آن را ضايع نمىكند يعنى نظر تنها به حسن فعلى عمل نيست ، حسن فاعلى منظور است . 10 . در تفسير الميزان ، جلد 3 ، صفحهء 133 ، بعد از اينكه اين حديث را نقل مىكند : . عن على عليه السلام : * ( لأنسبنّ الاسلام نسبة لم ينسبها احد قبلى و لاينسبها احد بعدى . الاسلام هو التسليم و التسليم هو اليقين و اليقين هو التصديق و التصديق هو الاقرار و الاقرار هو الاداء و الاداء هو العمل . المؤمن اخذ دينه عن ربه . ان المؤمن يعرف ايمانه فى عمله و ان الكافر يعرف كفره بانكاره . ايها الناس ! دينكم دينكم ، فان السيئة فيه خير من الحسنة فى غيره ، ان السيئة فيه يغفر و ان الحسنة فى غيره لايقبل ( 1 ) ) * . آنگاه الميزان مىگويد : . و قوله عليه السلام : * ( و ان الحسنة فى غيره لايقبل ) * المراد بعدم القبول عدم الثواب بازائه فى الآخرة او عدم الاثر الجميل المحمود عند الله

--> ( 1 ) رجوع شود به جلد 15 بحار ، جزء دوم ، ص 187 ، باب نسبة الاسلام . ظاهراً مقصود اين است كه حسنه در غير او هرچند حسنهء فعلى هست ولى حسنهء فاعلى نيست و سيئه در او قابل غفران است .