7 . لذت معنوى : اى همه دريا ، چه خواهى كرد نم ؟ ! وى همه هستى ، چه مىجويى عدم ؟ ! تو خوش و خوبىّ و كان هر خوشى تو چرا خود منّت باده كشى ؟ ! تاج كرّمناست بر فرق سرت طوق اعطيناك آويز برت جوهر است انسان و چرخ او را عرض جمله فرع و سايه‌اند و تو غرض علم جويى از كتبهاى فسوس رزق جويى تو ز حلواى سبوس مىچه باشد يا جماع و يا سماع تا تو زو جويى نشاط و انتفاع آفتاب از ذره كى شد وام خواه زهره اى از خمره كى شد جام خواه ؟ ! 8 . حكمت 147 : علم افاضى و اشراقى : . . . هجم بهم العلم على حقيقة البصيرة . . . 9 . خطبهء 218 : مراحل و منازل سلوك : قد احيا عقله و امات نفسه . 10 . خطبهء 220 : خاصيت ياد حق : ان الله سبحانه جعل الذكر جلاء للقلوب . اصالت عرفان اسلامى : 11 . در عرفان اسلامى يك سلسله معانى بلند و اعجابآور پيدا