مواد مشكَّلهء سلولهاى اوست و لازم نيست عقب جرم لطيف غير محسوسى برويم كه از اين مواد جدا بوده ، روح يا شخصيت حياتى موجود را تشكيل دهد . همهء اينها مربوط است به مميزات . خود روح نيز نسبت به روح ديگر نيازمند به يك سلسله مشخصاتى به اين معنى ( مميزات ) است . فرضيهء روح براى اين نيست كه اين گونه مشخصات محمل پيدا كند ، براى تشخص به مفهوم ديگر است كه ان شاء الله بعدها درباره اش بحث خواهد شد . صفحهء 221 تحت عنوان « تكيه گاه مادى شخصيت » مىگويد : محل و مركز شخصيت در كدام عضو بدن است ؟ جواب مىدهد كه : تمركز و تجمع عناصر شخصيت و خلاصه شدن آن در يك سلول واحد ميسر است . تجربه نشان مىدهد كه چگونه خصال بى شمار و حتى خطوط ريزهء سيما و دقايق عادات يك پدر و مادر در اولاد يا در نوادگان آنها تكرار مىشود . . . واسطهء اين انتقال صفات ظاهرى و باطنى چيزى جز يك سلول بسيار ريزهء نامرئى نيست . اين نيز خلط ميان صفات و مميزات با شخصيت به معنى واقعى فلسفى است . شخصيت قابل انتقال نيست . شخصيت همان نفس هويت و واقعيت و وجود شىء است . صفحهء 221 و 222 نظر عده اى را ذكر مىكند كه مىگويند تنها كروموزومها مركز شخصيت نيستند ، بلكه تمام سلول اعم از پروتوپلاسم و هسته دخيلند . در موجودات چند سلولى همهء عناصر و سلولها شركت دارند . سپس در صفحهء 222 نتيجه مىگيرد :