به اين ترتيب چون تمام سلولها در هر عمل خارجى شخص شركت دارند و در هر سلول نشانه اى از عمل ساير سلولها و آثار خارجى وارد بر شخص را مىبينيم ، مىتوان گفت شخصيت ، هم متفرق در تمام اجزاى بدن موجود است و هم متمركز در هر جزء آن . بديهى است كه براى آنچه شخصيت فلسفى اصطلاح مىشود كه در معاد ضرورت دارد ، نه تمركز در يك محل معنى و مفهوم دارد و نه تفرق در اجزاء . اينها همه مربوط است به صفات مميزهء نوعى ، خانوادگى ، فردى . صفحهء 222 : چيزى كه فعلًا مسلَّم است اينكه به عقيدهء هر دو دسته از محققين ، تمام صفات و خصوصيات يك موجود زنده در يك سلول جنسى مىتواند جمع شود و سرچشمهء كليهء اعضا و حالات و صفات يك موجود رشيد نيز چيزى جز يك سلول نامرئى ريزه نمىباشد ، به طورى كه سلولهاى جنسى حكم عصاره يا جوهر شخصيت را دارند . همهء اينها مربوط است به صفات مميزه . صفحهء 223 دربارهء اين مطلب بحث مىكند : صفات موروثى در طول ميليونها سال در محفظهء كوچك يك سلول و محلى كه به هريك از آنها مىرسد به قدرى كوچك و ناچيز خواهد بود كه از حدود ابعاد ملكول و بلكه اتم هم تنزل كرده همطراز الكترون و نوترون بايد باشد . . . شاهكار بزرگ طبيعت در اين است كه صندوقچهء اسرار شخصيت و وراثت را در چنان گنجينهء نامرئى محفوظ و نگهدارى نمايد ، به طورى كه