خاطر تو هم ز ما در خير و شر التفاتش نيست با جاى دگر ( 1 ) در كتاب مادرنامه ، اين رباعى را به دكتر شهريار نسبت مىدهد : ايضاً طفل و مادر : طفل از غضب گاه به گاه مادر باشد چه لطيف عذرخواه مادر مادر چه به قهر خيزدش بگريزد دانى به كجا ؟ هم به پناه مادر ايرج ميرزا : رنج مادر : پسر رو قدر مادر دان كه دايم كشد رنج پسر بيچاره مادر برو بيش از پدر خواهش كه خواهد تو را بيش از پدر بيچاره مادر ز جان محبوبتر دارش كه داردت ز جان محبوبتر بيچاره مادر نگهدارى كند نه ماه و نه روز تو را چون جان به بر بيچاره مادر از اين پهلو به آن پهلو نغلتد شب از بيم خطر بيچاره مادر به وقت زادن تو مرگ خود را بگيرد در نظر بيچاره مادر تموز و دى تو را ساعت به ساعت نمايد خشك وتر بيچاره مادر اگر يك عطسه آيد از دماغت برد هوشش ز سر بيچاره مادر براى اينكه شب راحت بخوابى نخوابد تا سحر بيچاره مادر تو تا يك مختصر جانى بگيرى كند جان مختصر بيچاره مادر

--> ( 1 ) اين خصوصيت در طفل انعكاس مهر صافى و خالص و بىشائبهء ديگر است . دامان مادر براى كودك آن مقام را دارد كه درگاه پروردگار براى بنده . در دعاى ابوحمزه است : * ( فوعزتك يا سيّدى لو نهرتنى ما برحت من بابك و لاكففت عن تملقك .