مرد سالمتر است ، مقاومتش در برابر بسيارى از امراض از مرد بيشتر است و اغلب زودتر معالجه مىشود . . . زن در برابر حوادث بيش از مرد قوهء مقاومت دارد . . . ( 1 ) پس اين مطلب يعنى صغراى قياس مسلَّم است . اما كبراى قياس : چه بايد كرد ؟ آيا مىتوان اين را به حال خود گذاشت و گفت هرطور شد ، شد ؟ و اگر به حال خود گذاشتيم آيا آنها مثل بيكارها هستند كه حداكثر اين است ما به آنها ترحمى نكرده‌ايم و آنها از گرسنگى خواهند مرد و ما از شر آنها راحت خواهيم شد ، يا آنها گوسفندند كه رها كنيم و خود به خود خواهند مرد يا آنها را گرگ خواهد خورد ؟ يا اينكه طبيعت آنها را آرام نخواهد گذاشت و آنها مثل بيكارها نيستند كه مورد تنفر ما واقع شوند و ما بتوانيم حق آنها را پامال كنيم و آنها به ما كار نداشته باشند . قدرت جلب و جذب در آنها هست ، در نتيجه فساد اخلاق و شيوع فحشا و اختلاط نسلها و خرابى كانون خانواده ها هست ، خصوصاً در شرايط بىحجابى حاضر كه وسيلهء صيادى براى زن و ميدان شكارچىگرى براى او كاملًا فراهم است . اگر آنها را به حال خود بگذاريم و فرضاً ضررى از آنها به اجتماع نرسد به آنها ظلم كرده‌ايم ، حقوق آنها را پامال كرده‌ايم . به عقيدهء حكيم الهى مردانى كه با تعدد زوجات مخالفند كلاه به سر زنها مىگذارند ، مىخواهند بدون هيچ تعهد قانونى از آنها استفاده ببرند . حقوق زن اينهاست نه مانند عروسك مقوايى به صندلى شورا و سنا تكيه زدن و لايحهء كوركورانه امضا كردن و كوركورانه قيام و قعود كردن و رأى دادن . چرا در اين مقام ، اين دايه هاى مهربانتر از مادر دلشان براى خواهرانشان نمىسوزد ؟ و اگر نمىشود آنها را به حال خود گذاشت ، بايد ترتيب عاقلانه اى براى اين كار داده شود . و اگر علاوه بر اين ، ضرر هم به اجتماع مىرسد و موجب ويرانى اجتماع است پس به خاطر خود ما هم كه هست بايد چاره اى براى اين

--> ( 1 ) رجوع شود به نمرهء 14 .