ور نمىتانى به كعبه لطف پر عرضه كن بيچارگى بر چاره گر زارى و گريه قوىسرمايه اى است رحمت كلى قويتر مايه اى است دايه و مادر بهانه جو بود تا كه كى آن طفل گريان مىشود طفل حاجات شما را آفريد تا بناليد و شود شيرش مزيد گفت ادعواا لله بى زارى مباش تا بجوشد شيرهاى مهرهاش هاى و هوى باد و شيرافشان ابر در غم مايند يك ساعت تو صبر ايضاً صفحه 165 : يارب اين بخشش نه حد كار ماست . . . ايضاً صفحه 207 : آن يكى الله مىگفتى شبى . . . ايضاً صفحه 206 : بهر اين فرمود با موسى خدا وقت حاجت خواستن اندر دعا كاى كليما لله زمن مىجو پناه با دهانى كه نكردى تو گناه ايضاً صفحه 249 : بشنو اكنون قصه آن رهروان كه ندارند اعتراضى در جهان زاوليا اهل دعا خود ديگرند كه همى دوزند و گاهى مىدرند قوم ديگر مىشناسم زاوليا كه دهانشان بسته باشد از دعا از رضا كه هست رام آن كرام جستن دفع قضاشان شد حرام