كه تحصيل سود بشود ولى كارهاى ديگر مثلًا يك خيريه ، يك مسجد ساختن ، يك دارالايتام ساختن ، يك مدرسه ساختن از طرف يك شركت انتفاعى ، يك كار اضافى و اخلاقى است نه يك وظيفه حقوقى . عليهذا حفظ طرفين يكديگر را از لغزشهاى اخلاقى ، يك امر اضافى و اخلاقى است و از وظايف زوجين نيست ، همچنانكه طرف معامله يك شركت و بلكه شريك يك شركت از لحاظ مذهبى هر مذهبى داشته باشد مضر به ماهيت شركت نيست . توليد فرزند نيز تابعى از سودهاى اين شركت است ، يعنى طفيلى است . زن و شوهر فكر مىكنند كه كانون خانوادگى يعنى شركت انتفاعى [ لاتارى ] شان بدون فرزند ناقص است ، حق دارند براى مزيد بهجت و سرور و لذت خود توليد فرزند كنند . بنابراين معنى ندارد كه ازدواج يك امر مقدس باشد ، همچنان كه يك شركت به منظور غذاى بهتر نمىتواند تقدس خاص داشته باشد . ولى نظريه ديگر اين است كه ماهيت ازدواج يك مسئوليت است و يك شركت تعاونى است ، تأسيس يك مؤسسه معنوى و فرهنگى است و اساس ، انجام يك مسئوليت است و انتفاع و سود ، امر طفيلى است . از اين نظر ، در حكم يك مؤسسه فرهنگى است كه اساس كار خدمت است ولى از راه خدمت ، بهره مادى بردن نيز بلامانع است . به عبارت ديگر ، زوجين مستخدم يك مؤسسه هستند و عليهذا پستهاشان نه تابع ميل و توافق آنهاست بلكه تابع مصالح مؤسسه است . 15 . اما راجع به مسئوليتهاى اجتماعى ، رجوع شود به ورقه هاى مسئوليت و ورقه هاى يادداشت مسئوليت اجتماعى . دينداريها مىتوان گفت كه برخى دينداريها در عين ديندارى بودن بر ضد