7 . سالها پيروى مذهب رندان كردم : قزوينى 217 8 . المنّة لله كه در ميكده باز است : قزوينى 29 9 . در اين زمانه رفيقى كه خالى از خلل است : قزوينى 32 10 . شاه شمشاد قدان خسرو شيرين دهنان : قزوينى 266 11 . طفيل هستى عشقند آدمى و پرى : قزوينى 315 12 . سحرگه رهروى در سرزمينى : قزوينى 342 13 . دوش رفتم به در ميكده خواب آلوده : قزوينى 293 14 . از سر كوى تو هر كو به ملامت برود : قزوينى 150 حافظ - عرفان نظرى ، جهان بينى عرفانى 1 . انسان كامل فانى فى الله و باقى با لله ، مقام انسان كامل در جهان ، ولايت تكوينى 2 . غربت انسان در اين جهان . . . ( بحثى در تصوف ص 49 - عدل الهى ص 177 ) 3 . همه اشياء مسبّح و جاندار هستند : * ( يسبح لله ما فى السموات . . . ) * و اينكه سرّ گيسوى او در هيچ سرى نيست كه نيست و سرّ غمش در دهان عام افتاده است . پس همه جا از يك نظر خانه عشق است چه مسجد چه كنشت ، ايضاً ص 93 : غيرتم كشت كه محبوب جهانى ليكن روز و شب عربده با خلق خدا نتوان كرد ( 1 ) 4 . سرّ خلقت ظهور جمال است : * ( كنت كنزاً مخفياً فاحببت ان اعرف . . . ) * در ازل پرتو حسنت ز تجلى دم زد 5 . انسان ، عالم كبير ( نه صغير ) ص 96 6 . خود واقعى و حقيقى انسان اوست نه اين . تو خود حجاب

--> ( 1 ) ايضاً ص 314 و 316 .