خودى حافظ ازميان برخيز 7 . عدل و زيبايى و جمال كامل در خلقت و اينكه نقصى نيست : نيست در دايره يك نقطه خلاف از كم و بيش . . . پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفت . . . اين پير همان است كه هرگز اشتباه نمىكند . 8 . معاد و بازگشت به نقطه اى كه از آنجا آغاز شده‌ايم . 9 . قدرت و نيروى حاكم بر جهان ، عشق و جاذبه است . به قول وحشى : طبيعت جز كشش كارى ندارد حكيمان اين كشش را عشق خوانند ذره ذره كاندر اين ارض و سماست جنس خود را همچو كاه و كهرباست * ( . . . فبعثهم فى سبيل محبته و طريق ارادته ) * . رهرو منزل عشقيم و ز سرحد عدم تا به اقليم وجود اين همه راه آمده ايم حافظ - معرفى خود و اشعار خود 1 . فرض ايزد بگذاريم و به كس بد نكنيم وانچه گويند روا نيست نگوييم رواست ( ص 16 ) 2 . دلا دلالت خيرت كنم به راه نجات مكن به فسق مباهات و زهد هم مفروش ( در دو بيت قبل از اين بيت مباهات به باده خوارى هست . ) 3 . اى كه دائم به خويش مغرورى گر تو را عشق نيست معذورى گرد ديوانگان عشق مگرد كه به عقل عقيله مشهورى