فصل دوم در عبرت و تفكر در اين امر اول اينكه در عظمت لطف حضرت حق تعالى تفكر نموده و ببيند كه ذات اقدس حق ، حتى در چنين مواردى هم راضى نشده كه اين امت از فوايد حكمت و ذكر و دعا غافل باشد و در همين حال هم براى تمام حركات و سكناتش احكامى معين نموده است و پس از درك اين حقيقت به اين نتيجه ميرسد كه در اعمال بزرگ و احوالات عاليهء آدمى مثل نماز و روزه و امثال اينها او مهمل گذاشته نشده و تمام جزئيات آنها برايش بيان گشته و بصدق اين گفتهء رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پى ببرد كه فرمود : هيچ چيزى كه مايهء تقرب شما به خدا و بهشت و يا دورى شما از ذات اقدس حق و باعث نزديكى شما به آتش شود نبود مگر اينكه براى شما بيان داشتم حتى ارش و ديهء جراحت اندك را . و در فهميدن اعمالى كه در توفيقش بمراقبت اين حال مؤثر است كوشا مىشود و در جميع اعمال و رفتارش به رعايت اين امر مىپردازد ، و اگر اين راز برايش گشوده شد و به اين حقيقت دست يافت خير كثيرى نصيبش شده است . بعنوان مثال اگر آدمى در هنگام تخلى بانجام آنچه كه از وجوه