و در عراق عجم ابو دلف عجلى و مرة بن ابى ردينى و على بن بهلول و محمد بن زهره و سنان و زيد بن . . . و در سيسيه و حصن سنان و ناحيه اش بسطام بن سلس ربعى ، و در كفرتوثا و رأس عين حبيب بن جهم ، و در كيسوم و توابع آن از ديار مضر نصر بن شبث نصرى كه از همه نيرومندتر و نافرمانتر بود ، و در قورس و توابع آن از شهرستانهاى - عواصم عباس بن زفر هلالى ، و در حيار و توابع آن از شهرستانهاى - قنسر بن عثمان بن ثمامه عبسى ، و در « حاضر » كه در كنار حلب است منيع تنوخى ( سر بلند كردند ) و يعقوب بن صالح هاشمى با ( مردم ) حاضر جنگ مىكرد و احدى از ايشان باقى نماند و چون قوم سبا سخت پراكنده گشتند و بيشترشان به شهر قنسرين افتادند و يعقوب حاضر را چنان ويران كرد كه با زمين هموار شد و حال آنكه در آن بيست هزار مرد جنگى بود و تا امروز هم ويران است . پس در معرة النعمان و تل منس [ 1 ] و توابع آن از اقليم حمص حوارى بن حنطان تنوخى ( استيلا يافت ) و در حماة و توابع آن حراق بهرانى ، و در شيزر و توابع آن بنى بسطام ، و در شهر حمص بنو السمط ، و در مصيصه و اذنه و توابع آن از مرزهاى شام ثابت بن نصر خزاعى كه عامل [ امين ] بود و پس از پيش آمدى كه براى امين بود ، بر آن ناحيه استيلا يافت ، و در دمشق و اردن و فلسطين جماعتى از ديگر قبايل اقامت گزيدند ، و در مصر در قصبه فسطاط و صعيد ، سرى ، و در قسمت سفلاى مصر عبد العزيز جروى ، و در دو حوف قيسيها و يمنيها ، و لخم و بنو مدلج بر اسكندريه تسلط يافتند و رئيس لخم مردى بود بنام : احمد بن رحيم لخمى ، و سپس اندلسيها مسلط شدند و ابتداى كار اندلسيها آن بود كه ايشان با چهار هزار كشتى رسيدند و در بندر اسكندريه در ريگ لنگر انداختند و در حدود سه هزار مرد بودند ، پس در ساحل دريا اقامت گزيدند و نه [ . . . ] سپس بعضى از ياران شاه بر مردى از ايشان

--> [ 1 ] حصنى نزديك معرة النعمان در شام ، يكى از قراى حمص .