وليد بن طريف حرورى در سال 179 در جزيره خروج كرد و عبد الملك بن صالح را كه والى جزيره و قسمتى از شام بود در رقه محاصره كرد ، پس رشيد موسى ابن خازم تميمى را با سپاهى فرستاد و موسى از وليد شكست خورد ، آنگاه معمر ابن عيسى عبدى را فرستاد و ميان آن دو جنگهايى روى داد سپس معمر در گير و دار جنگ درگذشت و يزيد بن مزيد شيبانى بجنگ وليد شتافت و يك روز با وى نبرد كرد و سپس روز دوم به او گفت : اى وليد خود قدم بميدان جنگ نه تا مردم ميان من و تو كشته نشوند . وليد بجنگ وى شتافت و يزيد او را كشت و سرش را جدا كرد و آن را نزد رشيد فرستاد و يارانش پراكنده شدند ، سپس گروهى از آنان همراه مردى بنام خراشه فراهم آمدند و خود را به طرف جزيره نزديك ديار ربيعه كشيدند . يزيد بن حاتم مهلبى از زمان منصور تا دوران رشيد پيوسته فرماندارى افريقا داشت ، سپس درگذشت و پسر خود داود بن يزيد بن حاتم را بحكومت آفريقا جانشين گذاشت اما داود در ميان آنان دادگرى نكرد و با وى بجنگ برخاستند و او را هزيمت كردند پس رشيد روح بن حاتم مهلبى را بر سر كار آورد و روح وارد افريقا شد و مردم را آرام ساخت ، سپس مرد و رشيد نصر بن حبيب مهلبى را به كار گماشت و سپس او را عزل كرد و فضل بن روح را حكومت داد ، پس عبد الله بن جارود بر او تاخت و مردم مغرب با وى همداستان شدند و با فضل نبرد كردند و سپاهيان او را ( كشتند ) [ 1 ] و بر خود او دست يافتند و خود و يارانش را زندانى كردند و عبد الله بن جارود بر اوضاع مسلط گرديد . پس فضل امان خواست و نيز در - خواست كرد تا چند حاجت او را كه نام برد برآورند ، درخواستهاى او همه باجابت رسيد و خبرش را نزد رشيد بردند .

--> [ 1 ] ب ، ن .