اصحاب معاون قضات را معين مىكردند . قضات او عبارت بودند از : عثمان بن عمر تميمى ، و يحيى بن سعيد انصارى ، سپس عبد الله بن صفوان جمحى ، و بر كوفه شريك بن عبد الله نخعى ، و بر بصره عمر بن عامر سلمى ، سپس سوار بن عبد الله عنبرى ، و بر مصر عبد الله بن لهيعه حضرمى . رئيس پليس وى عبد الجبار بن عبد الرحمان ازدى بود تا آنكه او را عزل كرد و بحكومت خراسان فرستاد و برادرش [ عمر ] بن عبد الرحمان را بجاى وى نهاد ، سپس كه برادرش نافرمان شد و سرسختى كرد او را هم از كار بر كنار نمود و موسى بن كعب تميمى و پس از او مسيب بن زهير ضبى را به كار گماشت ، و اين مسيب اول بار جانشين موسى بن كعب بود و سپس موسى مرد . فرمانده نگهبانانش كعب بن مالك بود و سپس عثمان بن نهيك ، و سپس بجاى وى ابو العباس طوسى را به كار گماشت . حاجبش عيسى بن روضه غلامش بود و سپس غلامش ربيع حاجب وى گرديد و بر بيشتر كارهايش دست يافت . در دوران خلافت منصور اينان با مردم حج گزاردند : در سال 136 اسماعيل بن على ، و بقولى خود ابو جعفر و ابو مسلم همراه وى بود ، در سال 137 [ اسماعيل بن على ، در سال 138 فضل بن صالح بن على ، در سال 139 ] كه « عام الخصب » است ، عباس ابن محمد بن على ، در سال 140 ابو جعفر منصور ، در سال 141 صالح بن [ 1 ] على كه حاكم دمشق و حمص و قنسرين بود ، در سال 142 اسماعيل بن على ، در سال 143 عيسى بن موسى بن محمد بن على ، در سال 144 - ابو جعفر منصور ، در سال 145 سرى بن عبد الله ابن حارث بن [ 2 ] - عباس بن عبد المطلب ، در سال 146 عبد الوهاب بن ابراهيم بن محمد ابن على ، در سال 147 أبو جعفر منصور ، در سال 148 جعفر پسرش ، در سال 149 محمد بن ابراهيم بن على ، در سال 150 عبد الصمد بن على ، در سال 151 محمد بن

--> [ 1 ] ن ، اسماعيل بن على . [ 2 ] ن ، افتاده دارد .