ابراهيم ، در سال 152 ابو جعفر منصور ، در سال 153 مهدى وليعهد پدرش ، در سال 154 محمد بن ابراهيم ، در سال 155 عبد الصمد بن على ، در سال 156 عباس بن محمد ، در سال 157 ابراهيم بن يحيى بن محمد بن على ، در سال 158 ابو جعفر خود به قصد حج بيرون رفت و مرد و ابراهيم حج گزارد . در دوران منصور غزوه هايى بفرماندهى اين اشخاص بانجام رسيد : در سال 138 صالح بن على بر سپاه شام ، و عباس بن محمد بن على بر ( سپاه ) خراسان ، و از آن هنگام كه در سال 125 عمر بن يزيد بجنگ روميان رفت ، تا اين تاريخ جنگى با روم پيش نيامد ، و صالح بن على فرماندارى شام و مرزها را در عهده داشت و براى جنگ با روميان فرماندهانى از طرف خود مىفرستاد كه پسرش فضل بن صالح و جز او بر آنان فرماندهى داشت ، در سال 142 عباس بن محمد ، در سال 143 نيز عباس ، در سال 145 حميد بن قحطبه ، در سال 146 محمد بن ابراهيم ، در سال 147 سرى بن عبد الله ابن حارث ، در سال 148 فضل بن صالح ، در سال 149 يزيد بن اسيد ، در سال 155 يزيد ابن اسيد ، در سال 157 زفر بن عاصم هلالى . فقهاى زمان منصور عبارت بودند از : يحيى بن سعيد انصارى ، محمد بن عبد الرحمان بن ابى طواله ، هشام بن عروة بن زبير ، محمد بن عمر بن علقمه ، موسى بن عبيدة ابن ابى صعصعه ، ربيعة الرأى كه پسر [ ابو عبد الرحمان بود ، محمد بن ] عبد الرحمان بن ابى ذئب ، عثمان بن اسود ، حنظلة بن ابى سفيان ، عبد الملك بن جريج ، عبد العزيز بن ابى رواد ، ابراهيم بن يزيد ، محمد بريداندى ، ابو سيار نسارى [ 1 ] كه نامش هرار بن مره است ، سليمان بن مهران كاهلى ، حسن بن عبد الله نخعى ، ابو حيان يحيى بن سعيد تيمى [ 2 ] ، مجالد بن سعيد ، محمد بن سائب كلبى ، اجلح بن عبد الله كندى ، برا [ 3 ] بن ابى زائده همدانى ، يونس بن ابى اسحاق سبيعى ، حسن بن عمر فقيمى ، محمد بن عبد الرحمان ابن ابى ليلى ، حجاج بن ارطاة ، ابو حنيفه نعمان بن ثابت ، محمد بن عبد الله عرزمى ،

--> [ 1 ] ن ، ابو سيار نسارى . [ 2 ] ن ، تميمى . [ 3 ] ن ، براء .