نمىدهند نبرد كند ، با آنان نبرد كرد و كنده را چندين پادشاه بود كه عنوان پادشاهى داشتند و هر يك از ايشان را علفچرى بود كه جز او آن را نمىچرانيد ، پس هنگامى كه در قرقگاههاى خود بودند ، زياد شبانه بر ايشان تاخت و اين پادشاهان : جمد [ 1 ] و مخوص و مشرح و ابضعه [ 2 ] را دستگير كرد و چارپايان و بردگان بسيارى بدست آورد . پس اشعث بن قيس سر راه بر ايشان گرفت و اسيران را از دست آنان بازستاند و چون خبر ارتداد اشعث و كارى كه انجام داد به ابو بكر رسيد ، عكرمة بن ابى جهل را با لشكرى براى جنگ ايشان فرستاد و هنگامى رسيد كه زياد بن لبيد و مهاجر بن ابى اميه آنان را در ميان گرفته و بسيارى از ايشان را كشته و غنيمتهاى بسيارى بدست آورده بودند ، پس مهاجر و زياد بهمراهان خود گفتند : برادران شما از حجاز رسيدند پس آنان را شريك خويش گردانيد و بانان ببخشيد . اشعث خواستار صلح شد و براى بستگان خويش امان گرفت و از خود فراموش كرد . پس چون عكرمه صلحنامه را خواند و نام اشعث را نديد ، تكبير گفت و اشعث را گرفت و در بند نزد ابو بكر آورد . پس ابو بكر بر او منت نهاد و آزادش كرد و خواهر خويش ام فروه را به دو تزويج كرد . ابو بكر خواست به روم لشكركشى كند و با گروهى از صحابه پيامبر خدا مشورت كرد . پس امر كردند و نهى كردند و سپس از على بن ابو طالب مشورت خواست و او فرمود تا دست بانجام اين كار شود و گفت : ان فعلت ظفرت ، « اگر دست به اين كار زنى ظفر يا بى . » پس ابو بكر گفت : نويد نيك دادى . و آنگاه در ميان مردم بسخنرانى برخاست و آنان را فرمود تا براى رفتن به روم آماده گردند

--> [ 1 ] قاموس : جمد بن معدى كرب از پادشاهان كنده است و شايد هم بتحريك باشد . [ 2 ] قاموس : و مخوس ( بر وزن منبر ) و مشرح و جمد و ابضعه پسران معدى كرب چهار پادشاهى هستند كه پيامبر خدا ايشان و خواهرشان عمرده را لعنت كرد ، اينان با اشعث نزد رسول اكرم آمدند و اسلام آوردند و سپس مرتد شدند و روز نجير كشته شدند و نوحه سراى ايشان گفت : يا عين بكى لى الملوك الاربعه .