و گفت : من كان يريد العز بلا عشيرة ، و النسل بلا كثرة ، و الغناء بلا مال فليتحول من ذل المعصية الى عز الطاعة ، « كسى كه بخواهد بدون خويشاوند عزيز باشد ، و بدون بسيارى داراى نسل ، و بدون دارايى بىنياز ، پس بايد از ذلت معصيت بعزت اطاعت بازگردد » . و گفت : كم من مستدرج بالإحسان اليه ، و كم من مغرور بالستر عليه ، و كم من مفتون بحسن القول فيه ، و ما ابتلى احد به مثل الاملاء له [ 1 ] ، ا لم تسمع قول الله عز و جل : * ( انما نملى لهم ليزدادوا اثما ) * [ 2 ] ، « بسا كسى كه با نيكى ( خدا ) به او كم كم ( به عذاب ) نزديك شده ، و بسا كسى كه بپوشيدن ( خدا ) بر او فريب خورده ، و بسا كسى كه بگفتار نيك ( مردم ) درباره او فريفته گشته ، و هيچكس به چيزى مانند مهلت دادن ( خدا ) او را ، آزمايش نگشته ، آيا نشنيده اى گفتار خداى عز و جل را ؟ : همانا آنان را مهلت مىدهيم تا گناهى بيفزايند » . و گفت : من اشتاق الى الجنة تسلى عن الشهوات ، و من اشفق من النار رجع عن المحرمات ، و من زهد فى الدنيا هانت عليه المصيبات ، و من ارتقب الموت سارع فى الخيرات [ 3 ] ، « كسى كه مشتاق بهشت باشد ، از خواهشهاى نفس چشم بپوشد ، و كسى كه از آتش بترسد ، از حرامها بازگردد ، و كسى كه در دنيا وارسته شد ، مصيبتها بر او آسان گردد ، و كسى كه نگران مرگ باشد ، در نيكيها شتاب ورزد » . و خطبه خواند پس گفتار خداى عز و جل را تلاوت كرد كه : * ( انا نحن نحيى الموتى و نكتب ما قدموا و آثارهم و كل شىء أحصينه فى امام مبين ) * [ 4 ] ، « همانا ما مردگان را زنده مىكنيم ، و آنچه را پيش داشته‌اند و آثار ايشان را مىنويسيم ، و هر چيز را در پيشوايى آشكار ، بشمار آورده‌ايم » . سپس گفت : ان هذا الامر ينزل من السماء كقطر المطر الى كل نفس بما كتب الله

--> [ 1 ] نهج البلاغه ، ج 116 . [ 2 ] س 3 ى 178 . [ 3 ] نهج البلاغه ، ح 30 . [ 4 ] س 36 ى 12 .