و اضربوهن ضربا غير مبرح ، الاهل بلغت ؟ « شما را بنيكى با زنان وصيت مىنمايم ، چه آنان را بشما سپرده‌اند و چيزى از امر خويشتن را بدست ندارند و شما آنان را بامانت خدا گرفته‌ايد و بدستور كتاب خدا با ايشان همبستر گشته‌ايد ، شما را بر ايشان حقى و آنان را بر شما حقى است ، پوشاك و خوراك ايشان بمتعارف ( بر شما است ) ، و حق شما بر ايشان آن است كه پاى كسى را بفراش شما نرسانند و در خانه هاى شما جز با اطلاع و اذن شما كسى را بار ندهند ، پس اگر چيزى از اينها را انجام دهند ، در خوابگاه از ايشان دورى گزينيد و آنان را نه سخت و دشوار بزنيد ، هان آيا رسانيدم ؟ » گفتند : بلى . گفت : خدايا گواه باش . پس گفت : فاوصيكم به من ملكت ايمانكم فاطعموهم مما تاكلون ، و البسوهم مما تلبسون ، و ان اذنبوا فكلوا عقوباتهم الى شراركم ، الاهل بلغت ؟ « اكنون شما را درباره بردگان شما سفارش ميكنم ، پس از آنچه ميخوريد بانان بخورانيد و از آنچه مىپوشيد بانان بپوشانيد ، و اگر گنهكار شدند عقوبت ايشان را به بدان خود واگذاريد ، هان آيا رسانيدم ؟ » گفتند : آرى . گفت : خدايا گواه باش . آنگاه گفت : ان المسلم اخو المسلم لا يغشه و لا يخونه و لا يغتابه و لا يحل له دمه و لا شىء من ماله الا بطيب [ 1 ] نفسه ، الاهل بلغت ؟ « بدرستى كه مسلمان برادر مسلمان است ، با او غش نمىكند و خيانت نمىورزد و پشت سرش بدگويى او نمىكند و خونش بر او حلال نيست و نه چيزى از مالش مگر بطيب نفس خودش ، هان آيا رسانيدم ؟ » گفتند آرى . گفت : خدايا گواه باش . سپس گفت : ان الشيطان قد يئس ان يعبد بعد اليوم ، و لكن يطاع فيما سوى ذلك من اعمالكم التى تحتقرون فقد رضى به ، الاهل بلغت ؟ « همانا شيطان از اينكه پس از امروز پرستيده شود ، نااميد شد ، ليكن در جز پرستش از كارهاى شما كه آن را كوچك

--> [ 1 ] ل : بطيبة :