و سالى كه بعثت در آن واقع شد سال قرانى در دلو بود . ماشاءالله منجم گفته است : طالع سال بعثت رسول خدا كه قران سوم از قران ولادتش بود چهار درجه سنبله بود و قمر در 17 [ درجه ] ميزان ، و مريخ از طالع در 13 درجه سنبله در حال رجوع ، و مشترى در پنجم در 21 درجه جدى ، و زحل در ششم در 9 درجه دلو ، حد زهره در حوت ، و خورشيد در هشتم در يك دقيقه حمل و عطارد در 14 درجه حمل ، و حد مدخل سال از نخستين روزى كه خورشيد بان در آمده است . و خوارزمى گفته است : خورشيد در آن روز در 24 درجه و 15 دقيقه دلو بود ، و قمر در 17 درجه سرطان ، و زحل در 19 درجه دلو ، و مشترى [ . . . ] 12 درجه ، و مريخ در 15 درجه و 30 دقيقه حوت ، و زهره در 11 درجه حمل ، و عطارد در 23 درجه و 30 دقيقه دلو . جبرئيل بر او آشكار مىگشت و با او سخن مىگفت و بسا كه او را از آسمان و از درخت و از كوه ندا مىكرد و رسول خدا از آن بيمناك مىشد ، سپس به او گفت همانا پروردگارت تو را مىفرمايد كه از بتهاى پليد دورى گزينى و اين نخستين امر خدا بود . پس رسول خدا نزد خديجه دختر خويلد مىآمد و سخنانى را كه شنيده بود به او بازمىگفت ، خديجه مىگفت اى پسر عمو آن را پوشيده دار به خدا قسم من اميدوارم كه خدا خيرى براى تو پيش آورد . جبرئيل در شب شنبه و شب يكشنبه نزد او آمد و در روز دوشنبه و بقول بعضى روز پنجشنبه با دستور رسالت بر او آشكار گشت و بقول كسى كه آن را از جعفر بن محمد ع روايت كرده است روز جمعه ده روز باخر رمضان بوده است و براى همين است كه خدا جمعه را عيد مسلمانان قرار داد . جبرئيل جبه اى ديبا پوشيده بود و براى آن بزرگوار تشكى از تشكهاى بهشت آورد و او را روى آن نشانيد و او را اعلام كرد كه فرستاده خداست و پيام خدا را به او