اليعقوبي ( مترجم : آيتي )

296

تاريخ اليعقوبي ( فارسي )

دارا بود و بقولى ديگر مادرش او را « قريش » ناميد كه تصغير « قرش » است و آن حيوانى است دريايى . پس كسى كه از فرزندان نضر بن كنانه نباشد « قرشى » نيست [ 1 ] . فرزندان نضر بن كنانه عبارتاند از : مالك ، يخلد وصلت [ 2 ] ، كنيه نضر : ابو الصلت و كنيز ( مادر فرزندان ) او « عكرشه » [ 3 ] دختر عدوان بن عمرو بن قيس ابن عيلان [ 4 ] . از « يخلد » كسى كه شناخته شود باقى نماند . فرزندان « صلت » در قبيله « خزاعه » در آمدند و از اينها [ است ] : « كثير بن عبد - الرحمن شاعر و او است كه در نسب ( خودش ) مىگويد : » آيا پدرم از قبيله « صلت » نيست و مگر برادرانم از جوانمردان مشهور « بنى النضر » نيستند ؟ [ 5 ] « » مالك « بن نضر بسى بزرگوار بود و فرزندانى بنام : فهر ، حارث و شيبان داشت از » جندله « دختر حارث بن مضاض بن عمرو بن حارث جرهمى و بقولى اسم » فهر بن مالك « قريش بود و فهر لقب داشت [ 6 ] . » فهر بن مالك « پدرش هنوز زنده بود كه نشانه هاى بزرگى در او آشكار گشت

--> [ 1 ] بقولى ديگر قريش را براى آن قريش گفته‌اند كه پس از پراكندگى فراهم شدند و تقرش بمعنى فراهم گشتن ( تجمع ) است ( ابن هشام ج 1 ص 103 ) . وجوه ديگرى هم گفته‌اند ( طبرى ج 2 ص 22 ) . [ 2 ] طبرى ج 2 ص 22 ، ابن هشام ج 1 ص 104 . [ 3 ] نامش عاتكه بود . [ 4 ] بقول ابن هشام دختر سعد بن ظرب عدوانى از نسل عدوان بن عمرو ( سيره ج 1 ص 104 ) . [ 5 ] كثير بن عبد الرحمن خزاعى ( ابن ابى جمعه - ابو صخر ) از طبقه دوم شعراى اسلام از طايفه بنى مليح ابن عمرو خزاعى كه به صلت بن نضر نسبت داده مىشوند ، معروف به » كثير عزه « از بزرگان شيعيان و كسى است كه امام محمد باقر ع جنازه او را برداشت در حالى كه عرق ميريخت . وفات كثير در سال 105 روى داد ( طبقات فحول الشعراء ص 452 ، سفينة البحار ج 2 ص 471 ، سيره ابن هشام ج 1 ص 104 ، وفيات الاعيان ج 3 ص 265 رقم 519 ) . ا ليس ابى بالصلت ام ليس اخوتى بكل هجان من بنى النضر ازهرا [ 6 ] بيشتر » فهر « را اسم و » قريش « را لقب دانسته‌اند .