و پس از مرگ پدر جاى او را گرفت . فهر را از » ليلى « دختر حارث بن تميم بن سعد ابن هذيل فرزندانى بود بنام : غالب ، حارث ، محارب ، و جندله [ 1 ] . از فرزندان » حارث بن فهر « است : » ضبة بن حارث « طايفه ابو عبيدة بن جراح ، و از فرزندان » محارب « بن فهر است : » شيبان بن محارب « طايفه ضحاك بن قيس . فضيلت » غالب « از همه بيشتر و بزرگواريش آشكارتر بود . روايت مىشود كه فهر بن مالك هنگام مرگ پسر خود » غالب « را گفت : » اى بنى ان فى الحذر انغلاق النفس . و انما الجزع قبل المصائب ، فاذا وقعت مصيبة برد حرها [ 2 ] ، و انما القلق فى غليانها فاذا قامت فبرد حر مصيبتك بما ترى من وقع المنية امامك و خلفك و عن يمينك و عن شمالك و ما ترى فى آثارها من محق الحياة ثم اقتصر على قليلك و ان قلت منفعته ، فقليل ما فى يدك اغنى لك من كثير مما اخلق وجهك ان صار اليك . « » اى پسرجان ترس و بيم موجب گرفتگى نفس است و بيتابى پيش از مصيبتها است ، پس هر گاه مصيبتى روى دهد از شدت آن كاسته شود و اضطراب در جوشش آن است ، پس هر گاه مصيبت روى داد ، شدت مصيبت خود را بر خويش هموار ساز چه مىبينى كه مرگ در پيش رو و پشت سر و راست و چپت روى مىدهد و آثار آن را كه نابود ساختن زندگى است به چشم خود مىبينى ، سپس باندكى كه دارى اگر كم سود باشد اكتفا كن چه اندكى كه بدست دارى از بسيارى ، كه اگر بدست آورى آبرويت را ببرد ، بيشتر بىنيازت كند . « چون » فهر « درگذشت » غالب بن فهر « بزرگوارى يافت و كارش بالا گرفت . فرزندان او عبارت بودند از » لوى « و » تيم الادرم « كه مادرشان عاتكه دختر يخلد بن

--> [ 1 ] ابن اسحاق چهار پسر : غالب ، محارب ، حارث و اسد ، و ابن هشام دخترى نيز بنام » جندله « مادر » يربوع « بن حنظلة بن مالك بن زيد مناة بن تميم نوشته است ( سيره ج 1 ص 105 ) . طبرى براى فهر هفت پسر نوشته : آنچه گذشت و عوف و جون و ذئب ( تاريخ ج 2 ص 21 ) . [ 2 ] ن ، ل : تزدجرها .