زمستان آبى در ظرفى ريخته و با پيمانه اى معلوم سنجيده شود و زير آسمان قرار گيرد تا يخ ببندد ، اگر آن را در آفتاب گذارند تا باز شود سپس همان آب را پيمانه كنند ، روشن خواهد شد كه بطور محسوسى كم شده است و آن نشان اين است كه آب لطيف مىرود و يخ نمىبندد ، و ( آنچه ) نمىگريزد و مىماند [ . . . ] [ 1 ] و آب برفها پستترين آبها است ، و هر گاه مردم آبهاى گوناگون بنوشند بحبس بول و سنگ مثانه و درد تهيگاه و درد سرينها و ورم خايه ها گرفتار مىشوند بخصوص هر گاه از آبهاى نهرهايى كه از رودخانه هاى بزرگ جدا مىشود يا از درياچه هايى كه سيلهاى گوناگون پراكنده بدانها سرازير است ، بنوشند زيرا كه گوارا و شور و معدنى دارد و نيز آب سيلى كه از جاهاى گرم مىرسد پس هر گاه چنين آبهايى نوشيده شود بيماريها پديد آيد و شير بد در شيرخوارگان سنگ مثانه توليد مىكند و زنها به سنگ مثانه مبتلا نمىشوند چرا كه مجراى پيشاب آنها گشاد است . گفتار سوم در زمانها ( يعنى فصول سال ) است هر گاه مرضخيز يا سالم باشد ، بقراط گفته است كه اگر طلوع ستارگان و جز آنها چنان كه بايد باشد و آبها ( يعنى بارانها ) در پاييز بسيار و در زمستان اندك باشد و بىابرى هوا بسيار و سرما هم بىاندازه نباشد ، آبهاى چنين سالى در بهار معتدل و در تابستان سالم و سازگار و هوا نيز سازگار خواهد بود . و هر گاه زمستان خشك و بهار پرباران و جنوبى [ 2 ] باشد ، مردمى كه مزاجشان مرطوب است در تابستان به تب و درد چشم و اسهال ( ناشى از رطوبت سطح امعاء ) گرفتار مىشوند . و هر گاه در موقع طلوع ستاره اى كه بنام » كلب « معروف است يعنى ستاره شعرى ، باران بسيار و زمستان باشد و بادها از هر سو بوزد ، بيماريها بر طرف شود و

--> [ 1 ] و يخ مىبندد همان آب تيره است . مترجم [ 2 ] گرم و تر .