جغد و زاغان ) . باب چهارم ، باب مشورت با دانايان و يارى جستن از صاحبان احتياط و امانت و راز گفتن نزد خردمندان ، يعنى باب بلاذ [ 1 ] . باب پنجم ، باب نيكى و كسانى كه شايسته نيكى هستند و اينكه [ چگونه ] احسان تباه ميگردد و شكرگزارى نمىشود هر گاه به غير اهل و با غير مستحق باشد و [ چگونه ] حق آن در نزد كسانى كه اهل نيكى و شكرگزار آن هستند شناخته مىشود ، يعنى باب سنگ پشت و ببر و بوزينه و نجار . [ 2 ] باب ششم ، باب ظفر يافتن بر مقصود و ضايع كردنش پس از دسترسى بان و عاجز ماندن از نگهداريش پس از قدرت يافتن بر آن ، يعنى باب القرد و الغيلم ( باب بوزينه و سنگپشت ) . باب هفتم ، باب مدارا و ملاطفت با زورمندان و دورى از دوستى آنان و دلجويى از منحرفان تا آنجا كه بدى آنها دفع گردد ، يعنى باب السنور و الجرذ ( باب گربه و موش ) . باب هشتم ، باب شناختن پادشاه ياران و نزديكان و رازداران خود را و بصلاح آوردن آنكه را خيانتى كرده است و بازگردانيدن يارى و طرفداريش و يارى جستن شاه در كارهاى خود از مردمان پاكدامن و اهل دوستى و دلجويى سلطان از ياران و درباريان و پاداش نيكوكاران و كيفر دادن بزهكاران بر بدى آنان ، يعنى باب الاسد و ابن آوى ( باب شير و شغال ) . باب نهم ، باب دوستان يك دل و ياران موافق و ارزش برادران و سودى كه در دوستى ايشان است و يارى نمودنشان يك ديگر را در گرفتارى و آسودگى ، يعنى باب الحمامه المطوقه ( باب كبوترى بنام مطوقه )

--> [ 1 ] باب البلار و البراهمه . [ 2 ] باب السائح و الصائغ كه در آن مار و ببر و بوزينه اى هست ليكن نجار و سنگپشتى در كار نيست .