بود . مبحث پنجم در بيان بطلان نماز است به سبب زيادتى تكبيرة الاحرام بدان كه تكبيرة الاحرام از اجزاى ركنيه نماز است ، چنانچه نماز باطل مىشود به سبب اخلال به آن ، باطل مىشود به سبب زيادتى آن ، خواه عمدا بوده باشد يا سهوا ، بنابراين هرگاه اتيان به تكبيرة الاحرام نمايد ثانيا نماز باطل مىشود ، و هرگاه ثالثا اتيان نمايد نماز صحيح خواهد بود . و همچنين است حال در هر فرد از آن نماز صحيح مىشود و در زوج باطل ، چنانچه شيخ شهيد در كتاب دروس « 1 » تصريح به آن فرموده . لكن در اين كلام اجمالى هست محتاج به توضيح است ، پس مىگوئيم : توضيح مطلب مقتضى آن است كه گفته شود : كسى كه تكبير گفت به قصد دخول در نماز دخول در صلاة در حق او متحقق مىشود ، در اين صورت تكبيرهء ديگر كه به قصد دخول در نماز مىگويد يا با فعل منافى است از جملهء آن نيت قطع نماز است ، بنابراين كه نيت قطع را مبطل دانيم مطلقا ، يا در صورت تقييد به آنچه سابق بيان شد به تكبيرهء ثانيه دخول در نماز متحقق مىشود ، پس اين صورت از محل كلام خارج خواهد بود . و هرگاه با عدم فعل منافى است تشكيكى در اين نيست كه تكبيرهء ثانيه به قصد مذكور مبطل نماز است ، خواه عمدا بوده باشد يا سهوا ، و خواه عالم بوده باشد به حكم يا جاهل بوده باشد ، بنابراين تكبيرهء ثالثه كه مىگويد به قصد دخول در

--> « 1 » دروس شهيد اول ص 33 .